بررسی میزان تجدّدگرایی دانشجویان دختر دانشگاه فردوسی مشهد و عوامل مؤثر بر آن
Abstract
هدف تحقیق یافتن پاسخ سؤال های پژوهش است،که عبارتند از:1ـ «تجدّدگرایی» چیست؟ 2ـ تجدّدگرایی دانشجویان دختر دانشگاه فردوسی مشهد چگونه است؟ 3ـ چه عواملی به چه میزان در تجدّدگرایی دانشجویان دختر دانشگاه فردوسی مشهد مؤثر هستند؟ در مباحث نظری از نظریات اندیشمندانی همچون کارل مارکس،کارل مانهایم،یورگن هابرماس،ویلفردوپاره تو،دیوید رایسمن وآلفردآدلراستفاده شده است.روش تحقیق پیمایشی وجامعه آماری آن دختران دانشجوی کلیه دانشکده های دانشگاه فردوسی مشهد درسال 1386 بوده اند. روش نمونه گیری، روش تصادفی سیستماتیک بوده وحجم کلّ نمونه 400 نفر است. مهم ترین روش های آماری استفاده شده عبارتند از: مقایسه میانگین ها، تحلیل عاملی،تحلیل واریانس، تحلیل رگرسیون ،ضریب مسیر. بر اساس تحلیل علّی چند متغیری هم زمان محرومیّت نسبی، و به ویژه ناهماهنگی پایگاه، بیشترین تأثیر را در تجدّدگرایی دختران دانشجو دارد. میزان استفاده از وسایل ارتباطی مدرن، و گسترش دامنه ارتباطات، به ویژه با جوامع صنعتی و فرهنگ آن ها از این نظر در درجه دوم اهمیّت قرار دارد. عدم تأهّل و تثبیت نیافتگی پایگاه در خانواده تولید مثل از این نظر در درجه سوم اهمیّت است. بر اساس تحلیل دو متغیری با متغیرهای مستقّل کیفی، تماس با جوامع صنعتی و فراصنعتی و فرهنگ آن ها همراه با عدم اطمینان به آینده شغلی رشته تحصیلی، با فاصله، بیشترین تأثیر را بر افزایش تجددگرایی این دختران دانشجو دارد. از این نظر منشأ سکونتی غیرشهری در درجه دوم، و عدم تأهل در درجه سوم اهمیّت قرار دارد.همه این عوامل افزایش تجددگرایی را با توجه به نتایج بالا می توان به چهار دسته اصلی خلاصه کرد: 1- محرومیّت نسبی و به ویژه ناهماهنگی پایگاه 2- گسترش دامنه ارتباطات و ارتباط با جوامع صنعتی و فراصنعتی و مظاهر و فرهنگ آن ها 3- نامناسب بودن وضعیت ازدواج و اقتصادی تاکنون 4-عدم اطمینان به آینده ازدواج و اقتصادی (یا اشتغالی). مقاله فوق، مستخرج از طرح پژوهشی شماره 2 «ویژه» مصوب جلسه مورخ 20/3/85 کمیته منتخب شورای محترم پژوهشی دانشگاه فردوسی مشهدمی باشد.