ارزیابی کارآیی روش های درون یابی برای تخمین ph و ec خاک (مطالعه موردی: بخش درودزن در استان فارس)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
انتخاب مناسبترین روش درونیابی به منظور تخمین ویژگی های خاک منطقه نقش مهمی در استراتژی های آب و مدیریت کشاورزی ایفا می کند. همچنین ازآنجاکه ویژگی های خاک در زمان و مکان تغییر می کند، تحلیل متغیرهای فضایی خصوصیات خاک برای نشان دادن اکوسیستم های خاص اهمیت دارد. هدف از این تحقیق بررسی دقت پنج روش درونیابی فاصله وزنی معکوس، چندجمله ای عام، چندجمله ای موضعی، تابع شعاع محور و کریجینگ برای تخمین پارامترهای ec و ph خاک است. بدین منظور، 48 پروفیل در 15 دهستان موجود در بخش درودزن، واقع در استان فارس حفر شد. تمامی مقادیر ec و ph مربوط به عمق 30-0 سانتیمتر اول خاک است. برای بالابردن دقت مطالعه، روش های درونیابی در مدل ها و توان های گوناگون مقایسه شد. ترسیم نیم تغییرنما در gs + نشان داد داده های ph و ec بهترین برازش را به ترتیب در مدل گوسن و کروی دارند. همچنین براساس مقادیر به دست آمده از معیارهای ارزیابی خطا شامل rmse، mse، mae، r 2 و mbe بهترین روش درونیابی با کمترین خطا به منظور تهیه نقشه های پراکنش مکانی پارامترهای ec و ph خاک انتخاب شد. نتایج برتریِ روش lpi با توان دو و روش idw با توان یک برای فاکتور ph را نشان می دهد. همچنین روش کریجینگ در مدل گوسن و idw با توان یک به ترتیب بیشترین دقت را برای پارامتر ec در منطقه مورد مطالعه نشان دادند. افزون بر این، نتایج نشان داد دقت روش rbf و gpi به نسبت سایر روش ها پایینتر است.