بررسی اثرات ال ـ آرژنین بر تغییرات مورفومتریک روده کوچک در موش بزرگ آزمایشگاهی با سوختگی درجه دو
Abstract
سابقه و هدف: عملکرد، یکپارچگی و سد مخاطی رودهی کوچک بعد از سوختگی دچار اختلال میشود و در نهایت به دلیل انتقال باکتریایی از فضای رودهی کوچک به جریان خون منجر به سپتیسمی و مرگ میشود. با توجه به اثرات مفید ال ـ آرژنین(پیشساز اکسد نیتریک) در روند ترمیم زخم سوختگی، هدف از مطالعهی حاضر بررسی اثرات ال ـ آرژنین در جلوگیری از تغییرات مورفومتریک رودهی کوچک در موش بزرگ آزمایشگاهی با سوختگی درجهی دوپوستی است. مواد و روشها: در این پژوهش از 24 راس موش بزرگ آزمایشگاهی نر بالغ با وزن 270 - 250 گرم در سه گروه کنترل، سوختگی و سوختگی+ ال ـ آرژنین استفاده شده است. بعد از بیهوشی و تراشیدن موهای پشت آنها، مساحت معینی ( cm 5/3×5) از پوست پشت حیوانات به مدت 8 ثانیه در معرض آب 95 درجه سانتیگراد قرار گرفت و سوختگی مرطوب ایجاد شد. به موشهای گروه سوم در روزهای اول، سوم و پنجم بعد از سوختگی روزانه mg/kg 100 ال ـ آرژنین به صورت داخل صفاقی تزریق گردید. در روز هفتم از قسمت ابتدایی رودهی کوچک همه گروهها نمونه برداشته شد و در داخل فرمالین 10 درصد قرار گرفت. پس از ثابت کردن نمونهها و تهیهی لامهایی با رنگآمیزی هماتوکسیلین ـ ائوزین، طول پرزهای رودهی کوچک، قطر روده، قطر لومن روده، ضخامت لایه عضلانی و عمق کریپت رودهای با کمک میکروسکوپ نوری مجهز به قطعهی چشمی مدرج محاسبه شد. برای ارزیابی دادههای خام از برنامهی نرمافزاری spss 11.5 و آزمون anova یکطرفه و آزمون توکی استفاده شد. نتایج: تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که طول پرزها و عمق کریپت رودهی کوچک در موشهای گروه سوختگی به طور معناداری نسبت به گروه کنترل و گروهی که ال ـ آرژنین دریافت کرده بودند کاهش یافته بود. ساختار مخاط رودهی کوچک در گروه دریافتکننده ال ـ آرژنین تقریبا مشابه گروه کنترل بود. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که ال ـ آرژنین از طریق ساز و کارهای ناشناخته سبب جلوگیری از کوچک شدن و تغییرات مورفومتریک مخاط رودهی کوچک در سوختگی شده بود و سبب حفظ ساختار آن در طی سوختگی شده است.