کانی شناسی، ژئوشیمی و تغییرات جرم ناشی از دگرسانی سنگ های آتشفشانی منطقه ی خوش ییلاق، شرق استان گلستان
Abstract
سنگهای آتشفشانی خوش ییلاق به سن سیلورین بالایی، در شرق استان گلستان و در منطقهی ساختاری البرز شرقی واقع شدهاند. این توده آتشفشانی بهطور مشخص تحت تاثیر گرمابیهای دگرسان شده و دگرسانی پروپلیتی، یکی از دگرسانیهای گسترش یافته در این منطقه است که بر پایه بررسیهای صحرایی و پراش پرتو ایکس، چهار منطقهی دگرسان کلریتی، اپیدوتی، آلبیتی و هماتیتی قابل تشخیصاند. نتایج ریز پردازشی نشان میدهد که کلریتهای منطقه از نوع پنینیت، تالک کلریت و دیابانیت بوده و نشان دهندهی این است که این کانی در گسترهی دمایی180 تا 250 درجهی سانتیگراد تشکیل شده است. میانگین پیستاسیت در اپیدوتهای مورد بررسی 15/31 است و نشان میدهد که از نوع ماگمایی بوده و بر این اساس اپیدوتها از سوسوریتی شدن پلاژیوکلازها تشکیل شدهاند. بررسی دیاگرامهای ایزوکان نشاندهنده تحرک بالای برخی از عناصر غیرمتحرک در طی دگرسانی است، به طوریکه در زون دگرسانی آلبیتی با میانگین شیب ایزوکان 06/1و 09/1 بیشترین و در زون دگرسانی کلریتی با میانگین شیب 1 و 03/1 کمترین تغییرات جرم را طی دگرسانی شاهدیم. همچنین بر پایهی این نمودار، sio2 و p2o5 در تمامی زون های دگرسانی تهیشدگی و l.o. i و fe2o3 غنی شدگی از خود نشان میدهند. بر پایه ی محاسبات شاخص شیمیایی دگرسانی، زون اپیدوتی بین 26/46% تا 30/46% ،زون آلبیتی بین 86/47% تا 49/51% ، زون کلریتی بین50/46% تا 33/47% و زون هماتیتی بین 7/59 %تا 45/71% دستخوش دگرسانی شدهاند.