اثر حفاظتی مسنا در برابر سمیت ناشی از سیکلوفسفامید روی هیستومورفومتری جفت موش صحرایی
Abstract
سیکلوفسفامید دارویی رایج در شیمی درمانی است اما عوارض جانبی سمی داشته و از داروهای مختلف برای جلوگیری این اثرات جانبی استفاده میشود. هدف از این مطالعه، بررسی اثرات محافظتی مسنا در برابر سمیت ناشی از سیکلوفسفامید در بافت جفت موش صحرایی میباشد. 15 سر موش صحرایی آبستن به طور تصادفی در 3 گروه قرار گرفتند: 1) کنترل (سرم فیزیولوژی)، 2) سیکلوفسفامید (mg/kg15)، 3) سیکلوفسفامید (mg/kg15) و مسنا (mg/kg100). داروها روز سیزدهم آبستنی تجویز و موشها در روز بیستم آبستنی آسانکشی شدند. جفتها جدا و در محلول فیکساتیو غوطهور شدند. از جفتها مقاطع 5 میکرومتری تهیه و پس از رنگآمیزی عمومی و اختصاصی با میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفتند. سیکلوفسفامید وزن و طول قطرهای جفت را کاهش داد. در سطح بافتی، موجب کاهش ضخامت لایههای لابیرنت و بازال، نکروز و پرخونی آنها، کاهش تعداد سلولهای غولپیکر و جمعشدگی هستهی آنها شد (05/0p ) اما در سطح بافتی به طور معنیداری توانست ضخامت نواحی لابیرنت و بازال و تعداد سلولهای غولپیکر را افزایش دهد (05/0p<). همچنین توانست مانع از جمع شدگی هسته و نکروز سلولهای غولپیکر و اسپانژیوتروفوبلاست در لایهی بازال شود و پرخونی در ناحیهی لابیرنت را کاهش دهد (05/0p<). گروههای سولفیدریل مسنا احتمالاً با آکرولئین (عامل اصلی سمیت سیکلوفسفامید) واکنش داده و آن را به ترکیبات غیرسمی تبدیل میکنند. مسنا بدین طریق ممکن است بافت جفت موش صحرایی را در برابر اثرات سمی سیکلوفسفامید محافظت کند.