تلفیق ارزیابی چند معیاره فضایی فازی با تحلیل فرایند شبکه ای فازی برای مکان یابی پارک های شهری( مطالعه موردی: منطقه ۸ شهرداری تهران )
Abstract
زمینه و هدف: اهمیت فضای سبز شهری در حیات و پایداری شهرها و تاثیرات فیزیکی و طبیعی و اجتماعی آنها در سیستم شهری انکارناپذیر است، به همین علت، وجود کاربری فضای سبز در شهرها و توزیع مناسب آنها یکی از مباحث اساسی در برنامه ریزی و مدیریت- شهری تلقی میشود. هدف کلی از پژوهش حاضر، بدست آوردن و تعیین میزان اهمیت عوامل تاثیرگذار در مکانیابی پارک و فضای سبز شهری و نیز مکانیابی مناسب پارک و فضای سبز در منطقه مورد مطالعه میباشد. روش بررسی: روش تحقیق پژوهش حاضر، توصیفی- تحلیلی است که ابتدا با استفاده از روش کتابخانهای و مرور نوشتههای تخصصی و رویکرد دلفی شاخصهای موثر در مکانیابی پارک و فضای سبز استخراج شد. سپس مقایسات زوجی در fanp با کمک متخصصان مربوطه برای تعیین اهمیت و وزن شاخصها صورتگرفت. در ادامه لایههای اطلاعاتی بدست آمده در محیط idrisi استانداری سازی و به صورت فازی تهیه شدند. در نهایت نقشههای فازی تهیه شده با در نظر گرفتن وزن آنها در محیط gis رویهم گذاری شدند تا مکانهای بهینه جهت احداث پارک و فضای سبز شهری در منطقه 8 شهرداری تهران مشخص شود. یافته ها: در این تحقیق برای تعیین مکانیابی پارک و فضای سبز در منطقه 8 شهرداری تهران از معیارهای فاصله از مراکز مطلوب، فاصله از مراکز نامطلوب، کاربری، تراکم جمعیت و دسترسی استفاده شد. نقشههای مربوط به هر یک از لایهها در محیطidrisi استانداری سازی و به صورت فازی تهیه شد در ادامه برای وزندهی و تلفیق لایهها از فرایند تحلیل شبکه فازی (fanp) و gis استفاده شد. نتیجه گیری: نقشههای نهایی به پنج روشgumma ، and ،or،sum و productتهیه شد. در نهایت در این پژوهش عملگر جمع به عنوان عملگر مناسب برای مکانیابی پارک وفضای سبز منطقه 8 شهرداری تهران شناخته شده و به پنچ طبقه، زمینهای با تناسب خیلی خوب، خوب، متوسط، ضعیف و خیلی ضعیف طبقهبندی شد.