بررسی همبستگی بین هوش هیجانی و کیفیت زندگی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم در سال ۱۳۸۸
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: هدف اصلی بهداشت روانی پیشگیری از وقوع ناراحتیها و حفظ سلامت روانی است. هوش هیجانی بهعنوان یک موضوع جدید در حوزه روانشناسی مورد توجه قرار گرفته است. مطالعاتی که در این زمینه انجام شده است، مبین نقش هوش هیجانی و مؤلفههای آن در جنبههای مختلف زندگی فرد همچون پیشرفت تحصیلی، ازدواج، شغل و روابط اجتماعی میباشد. امروزه این عقیده مطرح است فردی که دارای هوش هیجانی است بهتر میتواند بر مشکلات زندگی غلبه کند بهطور مؤثرتری هیجانات خود را مهار کند که این هر دو سهم زیادی در تأمین بهداشت روانی خوب و کامل دارند، لذا این مطالعه بهمنظور تعیین رابطه بین میزان هوشبهر هیجانی و کیفیت زندگی دانشجویان در دانشگاه علوم پزشکی قم انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه، یک مطالعه توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم در سال تحصیلی 89-88 میباشد. روش نمونهگیری بهصورت تصادفی ساده از میان دانشجویان فوق انتخاب گردید. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه مشخصات فردی، پرسشنامه هوشبهر هیجانی بار- اُن و پرسشنامه کیفیت زندگی بود. پس از جمعآوری اطلاعات دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و t توسط نرمافزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: میانگین و انحراف معیار نمره کیفیت زندگی در نمونه فوق بهترتیب 38/89 و 88/11 بهدست آمد 25% نمونه فوق نمره کیفیت زندگی بیشتر از 95 داشتند در حالیکه 25% نیز نمره کیفیت زندگی کمتر از 82 دارند. بین نمره کیفیت زندگی و هوش هیجانی ارتباط معناداری مشاهده شد (001/0>p). بین متغیرهای نمره کیفیت زندگی و جنس ارتباطی مشاهده نشد (790/0=p). بین متغیرهای نمره کیفیت زندگی و تأهل ارتباطی مشاهده نشد (637/0=p). نتیجهگیری: هوش هیجانی میتواند سبب افزایش سلامتی، رفاه، ثروت، موفقیت، عشق و شادی گردد. افرادی با هوش هیجانی بالا توانایی اداره مطلوب خلق و خوی، وضع روانی، کنترل تکانهها، همدلی، آگاهی یافتن از احساسات خود و دیگران دارند و عاملی است که هنگام شکست ناشی از دست نیافتن به هدف در شخص امید و انگیزه ایجاد میکند. تمام موارد ذکر شده نشانه سلامت فرد است که بهطور مستقیم و غیر مستقیم بر کیفیت زندگی اثر مثبت میگذارند.