بررسی تأثیر وضعیت انتخابی مادر در فاز فعال زایمان بر پیامد بارداری در زنان نخست زا
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: ساعات پایانی بارداری انسان با انقباضات پرقدرت رحمی که موجب باز شدن دهانه رحم و بیرون راندن جنین از مجرای زایمان میشود، مشخص میگردد. وضعیت مادر در طول زایمان میتواند بر روی انقباضات رحمی و همچنین عوامل روحی وی تأثیر بگذارد. در این مطالعه تأثیر وضعیت انتخابی مادر در مرحله زایمان بر پیامد بارداری مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روشها: پژوهش حاضر یک مطالعه تجربی است. در این مطالعه از میان زنان نخستزای مراجعهکننده به زایشگاه یا زهرا (س) تعداد 100 نفر که واجد شرایط مورد نظر در پژوهش بودند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه 50 نفری بررسی شدند. در گروه شاهد در بدو پذیرش (دیلاتاسیون 4 سانتیمتری) در اتاق درد بهصورت خوابیده در تخت مراقبتهای معمول را دریافت میکردند ولی افراد گروه مداخله اجازه داشتند تا در هر وضعیتی که احساس راحتی بیشتری میکنند، قرار گیرند. اطلاعات از طریق فرم اطلاعاتی، ترازو، ساعت، معیار سنجش درد بورفورد، فرم ثبت مشاهدات و معاینات جمعآوری با آزمونهای آماری t ، کای- دو تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: متوسط طول فاز فعال زایمان در گروه مداخله 2/142 دقیقه و در گروه شاهد 4/212 دقیقه، میانگین نمره درد در گروه مداخله 1/1±9/6 و در گروه دوم 2/1±1/8 گزارش شدند که اختلاف آنها معنادار میباشد. درصد فراوانی مصرف اکسی توسین (8% در مقابل 64%) و همچنین میزان رضایت مادران از تجربه زایمان در گروه مداخله بهطور معناداری بیشتر بود. میزان موارد غیرطبیعی صدای قلب جنین در گروه مداخله بهطور معناداری کمتر از گروه شاهد بود. 76% واحدهای پژوهش در گروه مداخله در مقابل این سوال که آیا در حاملگی آینده وضعیت آزاد را انتخاب خواهند کرد، پاسخ مثبت دادند. نتیجهگیری: وضعیت انتخابی مادر در مرحله فعال زایمان نه تنها هیچگونه اثر نامطلوبی بر پیامد بارداری ندارد بلکه بسیاری از نتایج بارداری را نیز بهبود میدهد و میتوان آن را بهعنوان روشی مناسب در زایمانهای طبیعی و بدون عارضه بهکار برد.