ارتباط ابعاد مختلف دعا با سلامت معنوی بیماران تحت درمان با همودیالیز
Abstract
اهداف: در برخی از بیماران همودیالیزی سلامت روانی، جسمانی و معنوی مختل میشود. رفتارهای مذهبی بهویژه دعا میتواند باعث افزایش انرژی معنوی و ایجاد نگرش مثبت در بیمار شود. هدف این مطالعه، بررسی ارتباط دعا با سلامت معنوی بیماران همودیالیزی بود. روشها: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی در سال 1388 روی بیماران همودیالیزی مراجعهکننده به بیمارستان امام رضا(ع) شهرستان آمل انجام شد. 85 نفر که شرایط مطالعه را داشتند بهروش نمونهگیری مبتنی بر هدف انتخاب شدند. اطلاعات از طریق پرسشنامه ابعاد دعا مراویگلیا و سلامت معنوی پولوتزین و الیسون جمعآوری شد. از نرمافزار آماری spss 16 و آزمونهای آماری توصیفی و استنباطی ( ضریب همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس و آزمون تعقیبی توکی ) برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد. یافتهها: در 96% نمونههای پژوهش میزان تناوب دعا در سطح بالا بود. 96% نمونهها بهمیزان زیاد دعا میکردند. 85% تجربه دعا و 87% نگرش مثبتی نسبت به دعا داشتند. سلامت معنوی در 75% نمونهها در سطح بالا بود. همچنین، بین تناوب دعا با سلامت معنوی ارتباط معنی داری یافت نشد (3/0=p). بین تناوب دعا با تاهل (05/0=p) و سلامت معنوی با سن (01/0>p) ارتباط معنیداری مشاهده شد. نتیجهگیری: تناوب دعا تاثیری در سلامت معنوی بیماران همودیالیزی ندارد. با توجه به فرهنگ غالب مذهبی در جامعه ایرانی و اعتقادات مردم، انتظار میرود که کادر بهداشتی در مراقبت از بیماران به ابعاد معنوی و مذهبی توجه داشته باشند.