مقایسه شاخص نگرش به زندگی در بین جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه با و بدون سابقه سوءمصرف مواد در بیمارستان شهید رجایی اصفهان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
gte mso 9]>l> 1024x768 چکیده زمینه و هدف: بروز اختلال استرس پس از سانحه در میان برخی از رزمندگان، از جمله مشکلات جنگ ایران و عراق، بوده است، پژوهش های مختلفی نشان داده است این اختلال، با اختلالات دیگری از جمله سوءمصرف مواد همبودی بالایی دارند و متاسفانه درصدی از جانبازان دوران جنگ نیز گرفتار سوءمصرف مواد مخدر شده اند. پژوهش حاضر به بررسی اثر دسته ای از عوامل روانشناختی فردی بر سوءمصرف مواد این جانبازان پرداخته است. فرضیه اصلی تحقیق، وجود تفاوت معنادار در شاخص نگرش به زندگی در جانبازان بدون سابقه سوءمصرف در مقایسه با جانبازان با این سابقه بوده است. بنابراین هدف این پژوهش نیز مقایسه همین متغیرها در بین دو گروه آزمودنی پژوهش بود. مواد و روشها: جهت دستیابی به اهداف پژوهش، از بین جانبازان مبتلا به استرس پس از سانحه ی بستری شده در بیمارستان شهید رجایی اصفهان در طول9 ماه، تعداد 120 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس، انتخاب شدند، از این تعداد60 نفر باسابقه و60 نفر بدون سابقه سوءمصرف مواد بودند و از نظر برخی ویژگی های جمعیت شناختی نیز با یکدیگر همتا شده بودند، سپس میزان نگرش به زندگی آزمودنیها به وسیله پرسشنامه مربوطه سنجیده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (محاسبه میانگین و انحراف معیار) و برای بررسی فرضیه ها از آمار استنباطی (آزمون t مستقل) استفاده شد. نتایج: بین میانگین نمرات شاخص نگرش به زندگی آزمودنی های بدون سابقه و با سابقه سوءمصرف مواد تفاوت معناداری وجود داشت. همچنین بین دو گروه آزمودنی، به لحاظ میانگین نمرات خرده مقیاس چهار چوب، تفاوت معنا داری وجود داشت. بین دو گروه آزمودنی ها، به لحاظ نمرات خرده مقیاس تکمیل، تفاوت معناداری وجود نداشت. بحث و نتیجه گیری: پرورش نگرش مثبت به زندگی، می تواند در زمینه پیشگیری از سوءمصرف مواد مخدر در جانبازان و بهبودی سریعتر جانبازان گرفتار این اختلال، موثر باشد.. gte mso 9]>l> normal 0 false false false