شبیه سازی برهم کنش لیزر با بافت چربی با استفاده از روش مونت کارلو
Abstract
زمینه و هدف: امروزه لیپوساکشن یکی از روش های پرطرفدار برای حذف چربی های ناخواسته است. روش های سنتی لیپوساکشن دارای معایبی چون باقی ماندن نسج جوشگاه (scar)، سوختگی، شلی و افتادگی پوست هستند. با درنظرگرفتن تقاضای روزافزون برای چربی برداری و فرم دهی به بدن، بهبود روش های سنتی ضروری به نظر می رسد. لیپولیز لیزری یکی از جدیدترین روش های عرضه شده برای حذف چربی های ناخواسته است. زخم، خون ریزی و درد کمتر از مزایای عمده این روش است. روش اجرا: انتشار و پخش فوتون ها درون بافت های زنده را می توان توسط روش مونت کارلو به نحو مناسبی شبیه سازی کرد. در این مطالعه از روش مونت کارلو برای شبیه سازی جهت انتشار، جذب و پخش فوتون ها داخل بافت استفاده شده است. در این روش از مولد اعداد تصادفی برای تولید، انتشار و نابودی فوتون استفاده شده است. اثرات طول موج و فلوئنس (انرژی بر واحد سطح) روی جذب و عمق نفوذ تابش درون بافت چربی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان می دهند که با کاهش ضریب جذب مربوط به هر طول موج، عمق نفوذ آن در بافت افزایش می یابد. مشاهده گردید که بیشترین عمق نفوذ در بافت چربی مربوط به طول موج 920 نانومتر است، چرا که این طول موج دارای کمترین ضریب جذب در بافت است. هم چنین مشاهده شد که با افزایش توان لیزر عمق نفوذ تابش درون بافت افزایش می یابد. از طرف دیگر با افزایش شعاع باریکه لیزری عمق نفوذ تابش کاهش می یابد. نتیجه گیری: روش مونت کارلو روشی مؤثر برای شبیه سازی انتشار تابش درون بافت است. این روش به نحو مؤثری به شبیه سازی مؤلفه های فیزیکی تابش درون بافت می پردازد. مطالعه ی ما نشان دهنده ی این نکته است که برای انجام لیپولیز مؤثر و ایمن انتخاب مناسب طول موج دارای اهمیت زیادی است.