ارتباط فشارخون متوسط شریانی و ضربان قلب با سنگ شکنی برون اندامی در بیماران با سنگ کلیه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه : اگرچه امروزه بیش از %90 سنگهای کلیوی با میزان موفقیت 68 تا 86 درصد با روش سنگشکنی برون اندامی درمان میشوند، ولی عوارضی مانند احتمال افزایش فشارخون را به این روش نسبت میدهند. هدف: مطالعه به منظور تعیین ارتباط سنگشکنی برون اندامی کلیهها با فشارخون متوسط شریانی و ضربان قلب انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تحلیلی در سال1386 بر روی 75 بیمار مبتلا به سنگ کلیه در شهر مشهد انجام شد که با استفاده از روش نمونهگ ی ر ی غ ی راحتمال ی و مبتن ی بر هدف انتخاب شدند. فشارخون در سه مرحله قبل، حین و بعد از سنگشکنی در وضعیت به پشت خوابیده اندازهگیری شد. رابطه ب ی ن افزایش فشارخون ا ی جاد شده در اثر سنگشکن ی و فعال ی ت عصب ی اتونوم ی ک توسط آنال ی ز ضربان قلب ارز ی اب ی شد . دادهها با آزمونهای آماری تی مستقل، تی زوجی، مدل خطی عمومی و واریانس یکطرفه تحل ی ل شدند. یافتهها: طی سنگشکنی، میانگین فشارخون متوسط شریانی در مردان از 73/9 ± 30/93 به 63/12 ± 30/98 میلیمتر جیوه و در زنان از 08/11 ± 82/87 به 51/14 ± 08/96 میلیمترجیوه افزایش یافت که این اختلاف از نظر آماری معنیدار بود (001/0 > p ) . بروز فشار دیاستولیک بیشتر یا مساوی 100 میلیمتر جیوه در افرادی که قبل از سنگشکنی فشار دیاستولیک کمتر از90 میلیمتر جیوه داشتند، %5/7 بود. نتیجهگیری: یافتهها بیانگر خطر افزایش فشارخون طی سنگشکنی است، اما بررسی وقوع فشارخون بالا به دنبال سنگشکنی به انجام مطالعههای آیندهنگر نیاز دارد.