تأثیر آموزش و حمایت اجتماعی بر کیفیت زندگی سالمندان مقیم آسایشگاه های قزوین (۱۳۸۹)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه: سالخوردگی، پدیدهای است که جوامع بشری با آن رو به رو هستند. سلامتی و کیفیت زندگی این جمعیت موضوعی چالش برانگیز است. از اینرو دستیابی به شیوههای مناسب برای ارتقای کیفیت زندگی آنها ضروری به نظر میرسد. هدف: مطالعه به منظور تعیین تأثیر آموزش و حمایتهای اجتماعی بر کیفیت زندگی سالمندان مقیم در خانههای سالمندان قزوین انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه مداخلهای قبل و بعد در سال 1389 بر روی تمام سالمندان مقیم در مراکز سالمندان قزوین (37 نفر) انجام شد. کیفیت زندگی سالمندان در شروع مطالعه و یک ماه پس از مداخله با استفاده از پرسشنامه کیفیت زندگی 36 sf ارزیابی شد. مداخله شامل آموزش، معاینه ماهیانه توسط پزشک، گردش در شهر، مسافرت به اماکن زیارتی و تفریحی و ملاقاتهای هفتگی بود. دادهها با استفاده از آزمون تی جفت شده تحلیل شدند. یافتهها: از 37 سالمند مورد مطالعه، 17 نفر (%9/45) مؤنث و 20 نفر (%1/54) مذکر بودند. میانگین سن سالمندان 4/3 ± 66 سال بود. %86 از سالمندان بیسواد بودند. %2/62 آنان سابقه ازدواج داشتند. متوسط نمره کیفیت زندگی در هر یک از ابعاد هشتگانه پس از مداخله افزایش پیدا کرد ( 005/0 p< ). نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، ضروری است تا با تدوین و برنامهریزی مناسب، شرایط لازم برای ارتقای کیفیت زندگی سالمندان مقیم در آسایشگاهها فراهم شود.