ارزیابی فعالیت ضد باکتریایی عصاره گیاهان آرتمیزیا و زیره علیه باکتریهای استافیلوکوکوس اورئوس، اشریشیاکلی و ویبریوکلرا

صفورا درخشان، s. derakhshan school of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranدانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس مرتضی ستاری، m. sattari corresponding author: morteza sattari, department of bacteriology, school of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranنشانی مکاتبه: تهران، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه باکتری شناسی، صندوق پستی: 158-14115 محسن بیگدلی، m. bigdeli center of agricultural research, tehran, iranمرکز تحقیقات جهاد کشاورزی استان تهران نسرین زارعی اسکی کند، n. zarei eskikand islamic azad university, tehran, iranدانشگاه آزاد اسلامی تهران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه: به علت ظهور باکتریهای مقاوم به دارو، نیاز مداوم به مواد ضد میکربی جدید وجود دارد. هدف: مطالعه به منظور ارزیابی فعالیت ضد باکتریایی عصاره گیاهان آرتمیزیا و زیره انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تجربی در سال 1384 در دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس انجام شد. عصاره دانه های زیره سبز (cuminum cyminum)، زیره سیاه (bunium persicum) و بخشهای هوایی آرتمیزیا ترکومانیکا (artemisia turcomanica) توسط روش تقطیر با آب به دست آمد. عصاره آرتمیزیا خراسانیکا (artemisia khorassanica)، آرتمیزیا سینی فرمیس (artemisia ciniformis) و آرتمیزیا کپه داغنسیس (artemisia kopetdaghensis) قبلاً به دست آمده و ترکیب شیمیایی آنها تعیین شده بود. فعالیت عصاره ها روی ویبریوکلرای بالینی (جدا شده طی شیوع اخیر وبا در ایران)، اشریشیاکلی atcc25922، استافیلوکوکوس اورئوس بالینی و استافیلوکوکوس اورئوس atcc25923 توسط روش انتشار از دیسک و روش براث میکرودایلوشن برای تعیین حداقل غلظت مهاری ارزیابی شد. اجزای عصاره ها توسط کروماتوگرافی گازی متصل به طیف سنجی جرمی تعیین شد. یافته ها: عصاره ها فعالیت ضد باکتریایی خوبی نشان دادند. عصاره آ. خراسانیکا و آ. ترکومانیکا بالاترین فعالیت (هاله مهاری 60 میلی متر)و سپس به ترتیب سینی فرمیس، کپه داغنسیس، زیره سبز و سیاه قرار داشتند. اجزای عمده در عصاره ترکومانیکا، کامفور و در عصاره زیره سبز و سیاه، کومین آلدهید بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد کننده تأثیر عصاره ها روی باکتریهای بررسی شده، در آزمایشگاه است که میتواند نشان دهنده تأثیر آنها در سیستم زنده باشد.