جایگاه استناد به شواهد در دانشکده های طب سنتی ایران از دیدگاه صاحب نظران این رشته

غلامرضا کردافشاری، gholamreza kordafshari phd in traditional medicine, professor, department of traditional medicine, school of traditional medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران شعله بیگدلی، shoaleh bigdeli phd in educational planning, assistant professor, department of medicine, school of medicine, medical education research center. tehran university of medical sciences, tehran, iranدکترای تخصصی برنامه ریزی آموزشی، استادیار، گروه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران سیدکامران سلطانی عربشاهی، seyed kamran soltani arabshahi internist, professor, department of internal medicine, school of medicine, medical science research center, tehran university of medical sciences, tehran, iranمتخصص داخلی استاد گروه داخلی، دانشکده پزشکی و مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران محمدرضا شمس اردکانی، mohammad reza shams ardakani ph.d. in pharmacognosy, professor, department of traditional medicine, school of traditional medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iranدکترای تخصصی فارماکوگنوزی، استادگروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران حوریه محمدی کناری، hoorieh mohammadi kenari md, m.sc. in medical education, office of educational development, department of traditional medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iranکارشناس ارشد آموزش پزشکی، دفتر توسعه آموزش، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، تهران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: بیشتر صاحب نظران طب سنتی ایران بر ضرورت به کارگیری استناد به شواهد در امر آموزش دانشجویان و درمان بیماران توافق دارند و آن را امری اجتناب ناپذیر در روزآمد کردن این رشته می دانند. از این رو، مطالعه حاضر به منظور بررسی وضعیت به کارگیری استناد به شواهد در کوریکولوم دانشکده های طب سنتی ایران انجام شد. روش کار: این پژوهش یک مطالعه کیفی بود که به روش تحلیل محتوا با استفاده از روش مصاحبه نیمه سازمان یافته، عمیق، انفرادی و رودررو، دیدگاه صاحب نظران طب سنتی ایران را در مورد وضعیت به کارگیری استناد به شواهد، در کوریکولوم دانشکده های طب سنتی ایران بررسی می کند. یافته ها : یافته های این پژوهش در 2 درون مایه اصلی وضعیت ebm ( evidence based medicine ) در کوریکولوم موجود طب سنتی ایران و نحوه به کارگیری آن در دانشکده های طب سنتی و تعدادی دسته فرعی طبقه بندی گردید. نتیجه گیری: بخشی از محتوای برنامه آموزشی دکترای تخصصی طب سنتی به نوعی با استناد به شواهد مرتبط اما ناکافی است. بنابراین، مفهوم عملکرد مبتنی بر شواهد باید در طول دوره و به صورت کاربردی آموزش داده شود.