Article

بررسی تأثیر آموزش واحدی مهارت های زندگی بر میزان آگاهی و نگرش دانشجویان جدیدالورود درباره مهارت های زندگی و ارتقای توانمندی های روانی- اجتماعی آنان

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: دانشجویان به سبب تجربه مشکلات جدید و استرس­های متنوع در دوران تحصیل همواره در معرض بسیاری از مشکلات روانی هستند. از این جهت برای اولین بار در سال تحصیلی85-84 آموزش مهارت­های زندگی به برنامه تحصیلی دانشجویان جدیدالورود پزشکی و مامایی دانشگاه علوم پزشکی کردستان اضافه شد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی این برنامه بر ارتقای دانش و نگرش دانشجویان نسبت به مهارت­های زندگی و همچنین ارتقای توانمندی­های روانی اجتماعی آنان انجام شد. روش­کار : در این مطالعه نیمه تجربی، گروه مداخله شامل 51 دانشجوی رشته پزشکی و مامایی جدیدالورود و نمونه شاهد شامل 42 دانشجوی پزشکی و مامایی ترم دوم بودند. جمع آوری داده­ها توسط پرسشنامه، بعد از تأیید روایی و پایایی آن، صورت گرفت. یافته­ها : میانگین نمرات دانش و نگرش دانشجویان گروه مداخله نسبت به گروه شاهد به طور معنی­داری افزایش یافت. (به ترتیب 19/7 در برابر 66/4 با 0001/0= p و 74/8 در برابر 90/5 با 0001/0= p ). بر اساس آنالیز واریانس دو طرفه، نوع رشته تحصیلی تأثیری در میزان اثربخشی آموزش بر دانش و نگرش دانشجویان نداشت. میانگین نمره توانمندی­های روانی– اجتماعی تنها در دانشجویان مامایی گروه مداخله (نسبت به گروه شاهد) به طور معنی­داری افزایش یافت. (75/24 در برابر 14/20 با 0001/0= p ). نتیجه­گیری : آموزش مهارت ­ های زندگی به دانشجویان به صورت سیستماتیک و سازماندهی شده و در قالب درس یک واحدی تأثیر بارزی در ارتقای دانش و نگرش نسبت به مهارت­های زندگی و توانمندی­های روانی- اجتماعی آنان داشت. مسلم است جهت تداوم نتایج، ادامه آموزش حداقل به مدت یک سال ضروری می­باشد .

Similar items