بررسی سلامت روانی دانشجویان سال اول و آخر دانشگاه علوم پزشکی قزوین (۱۳۸۴)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده زمینه: بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت اختلال روانی از علل مهم ناتوانی و از کارافتادگی در جهان است و می تواند موجب کاهش موفقیت و پیشرفت تحصیلی دانشجویان شود و آنها را از رسیدن به جایگاهی که شایسته آن هستند باز دارد. هدف: مطالعه به منظور تعیین سلامت روانی دانشجویان سال اول و آخر دانشگاه علوم پزشکی قزوین در سال 1384 انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی در سال 1384 بر روی تمام دانشجویان سال اول و آخر دانشگاه علوم پزشکی قزوین (607 نفر) انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسش نامه scl-90-r(symptom checklist 90 revised) بود. در تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری مجذور کای، آزمون تی، آنالیز واریانس و ضریب همبستگی استفاده شد. یافته ها: %7/30 دانشجویان سالم و %3/69 مشکوک به اختلال روانی بودند (%5/53 خفیف، %3/14 متوسط و %5/1 شدید). بین رشته تحصیلی و شیوع اختلال روانی رابطه معنی داری به دست آمد (042/0=p). میزان موارد سالم، اختلال خفیف، اختلال متوسط و اختلال شدید در دانشجویان سال اول به ترتیب %1/27، %5/54، %9/16 و %6/1 و در دانشجویان سال آخر به ترتیب %5/34، %6/52، %6/11 و %4/1 به دست آمد که به لحاظ آماری معنی دار نبود. نتیجه گیری: با توجه به شیوع بالای اختلال روانی در بین دانشجویان، باید تدابیری اتخاذ شود تا عوامل مؤثر در بروز این اختلال ها کاهش یابند.