بررسی هیستولوژیک میزان بازسازی نقایص استخوانی کالواریا خرگوش با استفاده از ماتریکس دمینرالیزه استخوانی به همراه سلول بنیادی مزانشیمی و پلاسمای غنی از فاکتور رشد

حسین بهنیا، hossein behnia dental school, shahid beheshti university of medical sciences, tehran- iran.دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. احد خوش زبان، ahad khoshzaban stem cells preparation unit, eye research center, farabi eye hospital, tehran university of medical sciences, tehran-iran.واحد فراهم آوری سلول های بنیادی، مرکز تحقیقات چشم، بیمارستان فوق تخصصی چشم فارابی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. مهرناز زرین فر، mehrnaz zarinfar dental school, shahid beheshti university of medical sciences, tehran- iran.دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. فاطمه مشهدی عباس، fatemeh mashhadi abbas dental school, shahid beheshti university of medical sciences, tehran- iran.دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. حسن بهرامی نسب، hassan bahraminasab iranian tissue bank research & preparation center, imam khomeini medical complex, tehran university of medical sciences, tehran- iran.مرکز تحقیقات و بانک فراورده های پیوندی بیمارستان امام خمینی تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران. آرش خجسته، arash khojasteh dental school, shahid beheshti university of medical sciences, tehran- iran.مرکز تحقیقات علوم دندانپزشکی،دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی.

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

سابقه و هدف: با توجه به اینکه رژنراسیون ضایعات استخوانی بزرگ از چالش های اصلی بازسازی فکی است، مطالعه حاضر به بررسی تاثیر استفاده همزمان از ماتریکس دمینرالیزه استخوان dbm (demineralized bone matrix)، سلول های بنیادی مزانشیمالmscs (mesenchymal stem cell) و پلاسمای غنی از فاکتور رشدی prgf (platelet rich in growth factors) می پردازد. مواد و روشها: سلول های بنیادی با استفاده از مغز استخوان ناحیه فمور خرگوش ها استخراج و ماهیت بنیادی آنها اثبات گردید. prgf با استفاده از 5 سی سی خون که از قلب خرگوش ها آسپیره شده بود با استفاده ازدستگاه سانتریفوژ تهیه گردید. طی فرآیند جراحی، ۴ نقص ۸ میلی متری بوسیله فرز ترفاین در ناحیه جمجمه خرگوش ها ایجاد شد. سلول های پاساژ سوم روی dbm بارگذاری شده، ۲۴ ساعت در انکوباتور نگهداری شدند. ترتیب جایگذاری مواد به این صورت بود: گروه۱= dbm، گروه۲= dbm+ prgf، گروه۳ =dbm+mscs و گروه۴= dbm+ prgf+ mscs. درهفته ۶ و ۱۲ خرگوش ها به شیوه وایتال پرفیوژن قربانی شده،آنالیز هیستومورفومتری برروی مقاطع ۵ میکرومتری با رنگ آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین (h&e;) انجام شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spssنسخه ۱۴ و با آزمون anova انجام گرفت. یافته ها: آنالیز هیستومورفومتری کلیه مقاطع در ۶ و ۱۲ هفته پس از جراحی، استخوانسازی را در گروه۱، 6/74% و 31/20% در گروه 2، 35/14% و 44/28%، در گروه ۳، 75/17% و 33/31% و در گروه ۴، 94/18% و 21/37% نشان داد. درصد استخوان سازی بالاتر در نقص گروه ۴ مشاهده شد. این اختلاف از لحاظ آماری معنی دار نبود (05/0p>). نتیجه گیری: به نظر می رسد استفاده همزمانdbm ، prgf و mscsموجب افزایش رژنراسیون استخوان در ضایعات ۸ میلیمتری کالواریای خرگوش نسبت به استفاده تنها ازmscs یا prgfخواهد شد.