بررسی درگیری بافت های گردنی- صورتی و غدد لنفاوی در بیماران مبتلا به لنفوما مراجعه کننده به بخش کانسر بیمارستان امام خمینی در سال های ۸۳-۱۳۸۲
Abstract
سابقه و هدف: لنفوما یک نوع شایع از انواع کانسرهایی است که از بافت لنفاوی منشا می گیرند. این بیماری با لنفادنوپاتی و یا اسپلنومگالی تشخیص داده می شود، اما نواحی اکسترانودال از جمله بافت های گردنی- صورتی و دهانی نیز ممکن است با این بیماری درگیر شوند. با توجه به اینکه نواحی سر و گردن در محدوده کار دندانپزشکی است بنابراین دندانپزشک می تواند در تشخیص زودهنگام این بیماری نقش موثری ایفا نماید. هدف از این مطالعه تعیین شیوع لنفوما و درگیری بافت های گردنی صورتی در بیماران مبتلا به هوچکین و لنفوم غیر هوچکین بود.مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی جهت بررسی شیوع ضایعات و درگیری غدد لنفاوی گردنی- صورتی در انواع لنفوما، پرونده های 55 بیمار شامل 9 بیمار مبتلا به هوچکین و 46 بیمار مبتلا به لنفوم غیر هوچکین در بخش کانسر بیمارستان امام خمینی در سال های 83-1382 مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری spss 11 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: یافته ها نشان دادند که میانگین سنی در بیماران مبتلا به بیماری هوچکین 47±7.18 و در بیماران مبتلا به لنفوم غیر هوچکین 55±18 بود. بیشترین میزان لنفادنوپاتی در ناحیه گردن (%88.8 در هوچکین و %56.5 در غیر هوچکین) مشاهده گردید. در 17.4 درصد از بیماران مبتلا به لنفوم غیر هوچکین لنفادنوپاتی در نواحی تحت فکی، پاروتید و تحت چانه ای مشاهده شد. از نظر مرحله بندی (staging) %61 بیماران در مراحل 1 و 2 قرار داشتند و شایع ترین روش تشخیصی بیوپسی incisional بود.نتیجه گیری: توجه به تظاهرات گردنی- صورتی و دهانی لنفوما می تواند در تشخیص زودهنگام و درمان به موقع این بیماری کمک کند.