مقایسه اثرات هیستوپاتولوژیک عصاره مورد و سیلورسولفادیازین %۱ بر بهبود زخم سوختگی درجه دوم در موش
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده زمینه : گیاه مورد (myrtus communis) در طب سنّتی مردم شمال ایران جهت درمان سوختگی به کار میرود. هدف : مطالعه به منظور مقایسه اثر هیستوپاتولوژیک عصاره متانولی گیاه مورد و کرم سولفادیازین نقره %1 بر بهبود زخم سوختگی انجام شد. مواد و روشها : این مطالعه تجربی بر روی 100 موش نر سفید صحرایی(در 4 گروه 25 تایی) انجام شد. پس از بیهوشی، به صورت یکنواخت در ناحیه پشت تمام موشها به مساحت 4 سانتیمتر مربع سوختگی درجه دوم ایجاد شد. درمان روزانه زخمهای سوختگی در چهار گروه با استفاده از پماد عصاره گیاه مورد، پماد پایه مورد، کرم سیلورسولفادیازین %1 و نرمال سالین (گروه شاهد) انجام پذیرفت، سپس با تهیه برشهای بافتی، تعداد فیبروبلاستها، نوتروفیلها و هجوم عروق خونی در روزهای 6، 12، 18، 24 و 30 پس از سوختگی بررسی شدند. داده ها با توجه به نوع توزیع با آزمونهای آماری مجذور کای، کروسکال والیس، توکی و anova تحلیل شدند. یافتهها : با استفاده از عصاره گیاه مورد تعداد عروق خونی (48/1±87/9) و فیبروبلاست (2/2±62/23) بیشتری در محل بهبود سوختگی دیده شد و این اختلاف با بقیه گروهها معنیدار بود(001/0p<). کرم سولفادیازین نقره %1 توانست تعداد نوتروفیلها را در بافت افزایش دهد(001/0p<). نتیجه گیری : با توجه به یافتهها و عوارض کمتر و سهولت دستیابی به عصاره گیاه مورد، استفاده از فراورده های این گیاه در مطالعههای کارآزمایی بالینی پیشنهاد می‌شود.