فراوانی بروز مارکر گلیپیکان ۳ (gpc۳) در تومورهای سلول زایای بیضه

فرشاد نقش وار، farshad naghshvar ژیلا ترابی زاده، jila torabizade department of pathology, faculty of medicine, mazandaran üniversity of medical sciences, sari, ïranساری: مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) امید عمادیان ساروی، omid emadian سهیل احسان علوی، soheil alavi عبدالحکیم آق آتابای، abdol-hakim agh-atabay رضاعلی محمدپور، reza ali mohammadpour

Abstract

سابقه و هدف: gpc3 مارکری است که در تروفوبلاست ها و بسیاری از بافت های جنینی بروز می یابد. از آن جا که تومورهای سلول زایای غیر سمینومایی، امبریوژنز را تکرار می کنند امید بر آن است که از gpc3 به عنوان مارکری جهت افتراق انواع زیرگروه های این تومورها استفاده شود. در این مطالعه به ارزیابی بروز آن در زیر گروه های گوناگون تومورهای سلول زایای بیضه به روش ایمونوهیستوشیمی پرداختیم. مواد و روش ها: این مطالعه بر روی 55 مورد از تومورهای سلول زایای بیضه، شامل 23 مورد سمینوما، 10 مورد امبریونال کارسینوما، 8 مورد تراتوکارسینوما، 4 مورد تومور سلول زایای مختلط، 3 مورد تراتوم بالغ، 3 مورد تراتوم نابالغ و 4 مورد تومور کیسه زرده انجام شد و مارکر gpc3 در آن ها به روش ایمونوهیستوشیمی ارزیابی شد. یافته ها: مارکر gpc3 به صورت منتشر در سطح غشایی و سیتوپلاسمیک تمامی تومورهای کیسه زرده و تومورهای مختلط که دارای عناصر کیسه زرده بوده اند، مثبت بود. بروز مارکر در تراتوم نابالغ (33 درصد)، تراتوکارسینوما (25 درصد) وامبریونال کارسینوما (20 درصد) در برخی از نمونه ها مثبت بود. تومورهای سمینوما، تراتوم بالغ و بافت طبیعی بیضه برای این مارکر منفی بودند. استنتاج: به نظر می رسد که gpc3 مارکر مناسبی برای شناسایی پاتولوژیک تومور کیسه زرده و یا حضور عناصر کیسه زرده در تومورهای سلول زایای مختلط باشد.