اثر عصاره آبی ـ الکلی ریزوم گیاه شیرین بیان (glycyrrhiza glabra) بر فعالیت مکانیکی کولون موش صحرایی نر و تداخل اثر آن با سیستم آدرنرژیک
Abstract
زمینه و هدف: با توجه به این که شیرین بیان یکی از گیاهان دارویی بومی ایران بوده که ریزوم آن از زمانهای گذشته برای درمان اسپاسم روده و اسهال استفاده میشده است، لذا در تحقیق حاضر تأثیر عصاره آبی و الکلی ریزوم شیرین بیان بر حرکات کولون ایزوله موش صحرایی نر بررسی شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، بافت کولون تعداد 10 سر موش صحرایی نر بالغ جدا و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند که هر گروه شامل 10 قطعه بافت بوده است. سپس فعالیت مکانیکی قطعات بافت گروه آزمایش به وسیله دستگاه پاورلب در حالت پایه، در پاسخ به فنیل افرین، اپی نفرین و پروپرانولول در حضور و عدم حضور عصاره ریزوم شیرین بیان(با دوز مؤثر 036/0 میلی گرم بر میلی لیتر) ثبت شد. هم چنین فعالیت مکانیکی قطعات بافت گروه کنترل در شرایط مشابه در حضور حلال عصاره (اتانول 70 درصد) ثبت شد. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: در حضور توأم عصاره و اپینفرین فعالیت مکانیکی بافت در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری(05/0 p<) داشته است. درحالیکه فعالیت مکانیکی بافت در گروه آزمایش در حضور توأم عصاره و پروپرانولول در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنیدار(05/0 p<) داشته است، ولی فعالیت مکانیکی بافت در حضور توأم عصاره و فنیل افرین بین دو گروه کنترل و آزمایش تفاوت معنیداری نشان نداد. نتیجهگیری: با توجه به تحقیق حاضر میتوان نتیجه گرفت که ممکن است عصاره آبی ـ الکلی ریزوم شیرین بیان از طریق اثرات همسو با گیرندههای بتا آدرنرژیک موجب اثر تعدیل کنندگی بر حرکات کولون شده است که این اثر مستقل از گیرندههای آلفا آدرنرژیک بوده است.