بررسی اثر حفاظتی عصاره ی هیدروالکلی گیاه مرزه (satureja hortensis) بر حجم آسیب بافتی و امتیاز نقص های نورولوژیک در مدل سکته مغزی موش صحرایی نر نژاد ویستار
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: سکته مغزی سومین عامل مرگومیر و اولین عامل ناتوانی در جهان است. در طی ایسکمی، تولید رادیکالهای آزاد افزایش مییابد. آنتیاکسیدانها میتوانند از اکسیداتیو ناشی از تولید رادیکالهای آزاد جلوگیری کنند. از آنجایی که مرزه دارای ترکیب های آنتی اکسیدانی است، هدف از این مطالعه بررسی اثر عصاره مرزه بر حجم آسیب بافتی و نقصهای نورولوژیک بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی 35 موش صحرایی نر نژاد ویستار به 5گروه(7تایی) تقسیم شدند؛ گروه کنترل(تیمار با آب مقطر+ القای ایسکمی)، سه گروه آزمایشی(تیمار با عصاره هیدروالکلی مرزه با دوزهای50، 75 و 100میلیگرم برکیلوگرم+ القای ایسکمی) و گروه شم(آب مقطر و عدم القای ایسکمی). تیمار به مدت 30 روز، به صورت خوراکی و از طریق گاواژ صورت گرفت. حیوانات هر روز یک بار و در ساعت 11ـ10 صبح تیمار شدند. القای ایسکمی از طریق انسداد شریان مغزی میانی به روش لونگا و همکاران صورت گرفت. این روش سبب القای ایسکمی موضعی به مدت 60 دقیقه گردید. سپس حجم آسیب بافتی توسط نرم افزار image tool و امتیاز نقصهای نورولوژیک با استفاده از بررسیهای رفتاری، مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون من ویتنی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: پیش تغذیه با عصارهی مرزه سبب کاهش حجم سکتهی مغزی کل، در هر سه دوز 50 میلیگرم برکیلوگرم (29/4±52/150)، 75 میلیگرم برکیلوگرم (98/5±18/136) و 100 میلیگرم برکیلوگرم (22/5±83/106) نسبت به گروه کنترل (85/3±9/196) گردید(001/0p<). هم چنین عصاره سبب کاهش امتیاز نقصهای نورولوژیک در دو گروه دریافت کننده دوز 75 میلی گرم برکیلوگرم(26/0±85/1) و 100(31/0±1)، نسبت به گروه کنترل(28/0±28/4) گردید(001/0=p). نتیجهگیری: به نظر میرسد مرزه بتواند به دلیل کاهش حجم آسیب بافتی و اختلالات نورولوژیک، اثر حفاظتی در برابر آسیبهای ناشی از سکتهی مغزی اعمال کند.