ارتباط سطح سرمی لپتین با شاخص های پاتولوژیک در زنان مبتلا به سرطان پستان
Abstract
زمینه و هدف: سرطان پستان شایع ترین سرطان در زنان در سراسر جهان و یکی از عوامل تهدید کننده سلامت زنان است. لپتین هورمونی گلیکوپروتئینی است با وزن 16 کیلودالتون که عمدتاً از بافت چربی ترشح می شود. این هورمون به رسپتورهای خود در هیپوتالاموس متصل شده و نقش کلیدی در تنظیم متابولیسم دارد. اخیراً مشخص شده است، لپتین و رسپتور آن در فرآیندهای شروع وپیشرفت سرطان پستان نقش دارند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط لپتین با شاخص های پاتولوژیک در بیماران به سرطان پستان بود. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی 45 زن مبتلا به سرطان پستان وارد مطالعه شدند. سطح سرمی لپتین در این افراد با روش الایزا اندازه گیری شد. اطلاعات پاتولوژیک مانند مرحله سرطان و وضعیت گیرندهای استروژنی (er)، گیرنده های پروژسترونی(pr) و her2 در این بیماران مشخص گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار spss و آزمون آماری تی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: بیمارانی که در مرحله یک و دو سرطان قرار دارند، میانگین سطح سرمی لپتین(22/21±18/34 نانوگرم در میلی لیتر) و بیمارانی که در مرحله سه و چهار سرطان قرار دارند، میانگین سطخ سرمی لپتین (93/21±21/32 نانوگرم در میلی لیتر) بود. هم چنین میانگین سطح سرمی لپتین در بیمارانی که از نظر وضعیت گیرنده های er، pr و her2 مثبت بودند به ترتیب (55/23±90/35، 91/23±74/35 و 25/24±02/37نانوگرم در میلی لیتر) و بیمارانی که از نظر وضعیت گیرنده های er، pr و her2 منفی بودند، به ترتیب (13/13±64/26، 2/14±17/28 و 9/19±32/31 نانو گرم در میلی لیتر) بود. بین میزان سطح لپتین و مرحله سرطان، وضعیت گیرندهای هورمونی و her2 ، از نظر آماری ارتباط معنی داری وجود نداشت. نتیجه گیری: در این مطالعه بین سطح سرمی لپتین و شاخص های پاتولوژیک در زنان مبتلا به سرطان پستان در شهر یاسوج ارتباطی یافت نشد.