رابطه اضطراب اجتماعی، خوش بینی و خودکارآمدی با بهزیستی روان شناختی در دانشجویان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پیش زمینه و هدف: داشتن خوش بینی و خود کارآمدی و اضطراب کم تر در موقعیت های اجتماعی نقش تعیین کننده ای در بهزیستی روان شناختی افراد جامعه دارد. در همین راستا هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه اضطراب اجتماعی، خوش بینی و خودکارآمدی با بهزیستی روان شناختی در دانشجویان بود.مواد و روش کار: این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه تبریز می باشند که از این تعداد 400 نفر (200 دختر و 200 پسر) به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه اضطراب اجتماعی واتسون، آزمون سبک های اسنادی پترسون، مقیاس خودکارآمدی شرر و پرسش نامه بهزیستی روان شناختی ریف استفاده شد. دادههای پژوهش با روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری توسط spss.16 تجزیه تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد بین اضطراب اجتماعی و بهزیستی روان شناختی رابطه منفی معناداری وجود دارد ولی بین خوش بینی و بهزیستی روان شناختی و همچنین بین خودکارآمدی و بهزیستی روان شناختی رابطه مثبت معنیداری وجود دارد. از سویی نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که متغیرهای خوش بینی، خودکارآمدی و اضطراب اجتماعی 33 درصد از واریانس بهزیستی روان شناختی را تبیین می کنند. بحث و نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، با افزایش دیدگاه های خوش بینانه و خودکارآمدی و تدوین برنامه هایی برای کاهش اضطراب اجتماعی می توان بهزیستی روان شناختی افراد را بهبود بخشید.