عملکرد ژئوگریدهای کربنی در بهبود خستگی و کاهش کرنش های کششی روساز‍ی‍های انعطاف پذیر براساس مقایسه نتایج آزمایشگاهی و عددی
Abstract
بیشتر خرابی ها در روسازی های انعطافپذیر، در اثر دو عامل ترک خوردگی یا شیارشدگی رخ میدهد. توسعه ترک ها را میتوان در سه بخش تقسیم بندی کرد. در مرحله اول، ترک آغاز می شود. در مرحله دوم ترکهای ریز ایجاد شده شروع به گسترش میکنند و ترک های بزرگ تر تشکیل میشوند. مرحله سوم مرحله شکست است. ژئوگریدها تنشها و بارهای وارده به روسازی را در یک سطح مناسب پخش کرده و باعث افزایش مقاومت باربری می شوند. این پروژه به بررسی میزان عملکرد ژئوگریدهای دارای الیاف کربن و شیشه و میزان تأثیر در تأخیر رشد ترک ها در روسازی های انعطاف پذیر و مقایسه با خروجی برنامههای کامپیوتری bisar3.0 و circly5.0 میپردازد. در این پروژه از دستگاه های خستگی تیر، ژیراتوری و its استفاده شده است. از بارگذاری نیمه سینوسی با فرکانس 10 هرتز و بدون استراحت، در حالت کرنش کنترل شده، جهت آزمایش خستگی تیر خمشی چهار نقطهای استفاده شد. در خاتمه با هماهنگی مناسب بین نتایج آزمایشات با روشهای عددی و برنامههای کامپیوتری مشاهده شد که ژئوگرید و الیاف کربن، قابلیت جذب 25 تا 40 درصد از تنشها و کرنشهای کششی را داراند.