ارزش تشخیصی اندازه گیری پرولاکتین و b-hcg مایع واژینال در تشخیص زودهنگام پارگی کیسه آب
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: میزان پرولاکتین و b-hcg مایع واژن جهت تشخیص پارگی مشکوک کیسه آمنیوتیک بررسی می شود تا بتوان از بروز عوارض نوزادی و مادری پیشگیری نمود. روش بررسی: در این 211 بیمار حامله 38- 28 هفته مراجعه کننده به کلینیک مامایی بیمارستان امام حسین(ع) در سال 1386 مورد بررسی قرار گرفتند. در ابتدا با اسپکولوم، خروج مایع از دهانه رحم بررسی و تست فرن وتست نیترازین انجام شد. سپس نرمال سالین داخل واژن ریخته و پس از یک دقیقه ترشحات را برداشته و پرولاکتین و بتا-hcg اندازه گیری گردید. وجود دو فاکتور از سه معیارتست فرن، نیترازین و مشاهده آبریزش بعنوان پارگی مسجل کیسه آمنیوتیک تلقی شد. یافته ها با نرم افزار spss تجزیه و تحلیل گردید. آزمون ناپارامتری من ویتنی برای تفاوت بین دو گروه و منحنی roc برای تعیین نقطه بحرانی استفاده گردید. نتایج: 132 بیمار در گروه پارگی کیسه آمنیوتیک و 79 بیمار در گروه طبیعی و سالم قرار گرفتند. سن بیماران گروه مورد و کنترل به ترتیب 08/6±97/26 و 84/4±20/26 سال بود که اختلاف معنی داری نداشت(074/0pvalue=). پرولاکتین گروه مورد miu/ml3737±87/2930 و در گروه کنترلmiu/ml 120±18/23 بود(000/0pvalue=). b-hcg گروه مورد miu/ml1867±78/439 و گروه کنترل miu/ml30±72/17 بود. حساسیت و ویژگی پرولاکتین با نقطه بحرانی miu/ml00/16 برابر 41/79 % و 96% و در مورد b-hcg با نقطه بحرانی 5/12 برابر 85/69% و 33/69% بود. نتیجه گیری: در موارد مشکوک مثل عفونت و خونریزی می‍توان با اندازه گیری پرولاکتین مایع واژن با حساسیت و ویژگی بالایی استفاده نمود. گرچه b-hcg نیز کمک کننده است ولی نسبت به پرولاکتین از حساسیت و ویژگی کمتری برخوردار است.