مقایسه بروز نوع آریتمی های قلبی بعد از انفارکتوس میوکارد در بیماران سیگاری و غیر سیگاری بستری در بیمارستان هاجر وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، ۱۳۸۵
Abstract
زمینه و هدف: مصرف سیگار مهمترین عامل خطر قابل اصلاح بیماری کرونر قلبی است. آریتمی ناشی از انفارکتوس میوکارد مهمترین عامل زمینه ساز مرگ در این بیماری است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه بروز نوع آریتمی های قلبی بعد از انفارکتوس میوکارد در بیماران سیگاری و غیر سیگاری بستری در بیمارستان هاجر(س) دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی – تحلیلی که 200 بیمار مبتلا به انفارکتوس میوکارد بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان هاجر(س) شهرکرد (100 نفر سیگاری و 100 نفر غیر سیگاری) به روش در دسترس انتخاب شدند. اطلاعات بوسیله پرسشنامه و برگ ثبت متغیرهای فیزیولوژیک، پارامترهای آزمایشگاهی، نوع آریتمی و سکته قلبی تشخیص داده شده بوسیله متخصص قلب، جمع آوری و به کمک آزمون های آماری t مستقل و آزمون دقیق فیشر تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: میانگین سنی در بیماران سیگاری 12/8±23/54 و غیر سیگاری 11/8±23/55 سال بود. 5/70% از سکته ها از نوع قدامی و بقیه تحتانی بود (05/0p>). در زمینه نوع آریتمی های قلبی ایجاد شده در گروه سیگاری تاکی کاردی سینوسی، فلوتر دهلیزی، ضربان زودرس بطنی، تاکی کاردی بطنی و فیبریلاسینون بطنی نسبت به غیر سیگاری بیشتر بود (05/0p<). نتیجه گیری: نتایج تحقیق بیانگرآن بود که بروز آریتمی های قلبی افراد سیگاری که دچار انفارکتوس قلبی شده نسبت به افراد غیر سیگاری مبتلا به انفارکتوس قلبی بیشتر است. لذا افراد سیگاری دچار انفارکتوس قلبی در بیمارستان باید از نظر وجود آریتمی بیشتر مورد توجه قرار گیرند.