تاثیر لیزر مادون قرمز کم توان بر روی زمان تاخیر اعصاب حرکتی محیطی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
درطی دهه اخیر کاربرد لیزر در پزشکی به ابزاری موثر در درمان تبدیل شده و از لیزرهای کم توان در درمان آسیب های بافت نرم، درد، آرتریت، ترمیم زخم و غیره بطور گسترده ای استفاده می شود. تاثیر لیزرهای کم توان در درمان به علت اثر فتوشیمیایی آن بر مولکول های بیولوژیکی است. از آنجایی که جنبه های غیر گرمایی اثر این پرتوها نیز مطرح می باشد، لذا هدف از این مطالعه بررسی اثر لیزرهای کم توان بر روی عملکرد عصب می باشد. در این تحقیق، اثر لیزر مادون قرمز کم توان گالیم-آلومینیوم-آرسناید (ga-al-as) با طول موج 830nm بر روی زمان تاخیر عصب مدیان 42 نفر افراد سالم در گروه سنی بین 30-20 سال مورد بررسی قرار گرفت. قبل از تابش لیزر مقدار زمان تاخیر شاخه حرکتی عصب اندازه گیری شد. سپس ناحیه ساعد دست چپ در مسیر عصب تحت تابش لیزر با چگالی انرژی های 6j/cm² و 1.5j/cm² برای هر نقطه قرار گرفت. پس از قطع تابش مجددا مقدار زمان تاخیر اندازه گیری شد. درضمن، تغییرات دما در طول مطالعه تحت کنترل قرار گرفت. نتایج آزمون آماری (pair t-test) افزایش معنی داری در زمان تاخیر عصب پس از تابش لیزر نشان داد (p<0.001). این اثر تا مدت کوتاهی پس از قطع تابش مشاهده گردید. این نتایج می تواند زمینه مطالعات بعدی در جهت بکارگیری این اثر در درمان برخی از بیماری های نوروفیزیولوژیک باشد.