تعیین شیوع هپاتیت c در بیماران تالاسمی شهرکرد در سال ۱۳۷۷
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
اکثریت موارد هپاتیت پس از تزریق خون ناشی از ویروس c یا hcv می باشد. کودکان تالاسمی که مکررا خون دریافت می کنند، ریسک بالای عفونت hcv را دارند. به ویژه چون این افراد با پیوند مغز استخوان قابل درمان هستند لذا سیر ازمان hcv سبب مرگ آنها خواهد شد. تعیین شیوع hcv در گروه افراد تالاسمی و تاکید بر این نکته که اینها با دریافت خون، مخزن نسبتا بزرگی از بیماری هپاتیت c در جامعه هستند. 113 بیمار تالاسمی مورد مطالعه قرار گرفتند و تست های anti-hcv و آلانین ترانسفراز (alt) روی نمونه ها انجام گرفت و در افرادی که anti-hcv مثبت بودند برای رد موارد مثبت کاذب تست riba انجام شد. شیوع hcv در مقطع مطالعه 23% بود. نسبت مرد به زن برابر m/f=1.3/1 بود که 57.6% مرد بودند. با آزمون کای دو و آزمون فیشر، بین شاخص های سن و تعداد واحد خون دریافتی و میزان alt از یک سو و ابتلاء به هپاتیت c (در دو گروه مبتلا و غیر مبتلا) اختلاف معنی داری با (p<0.01) بدست آمد. میزان آلودگی بیماران این مطالعه در طیف آلودگی ذکر شده در کتب رفرانس قرار دارد ولی در کل از برخی از مطالعات میزان آلودگی کمتر (تایوان و ایتالیا) و از برخی دیگر بیشتر می باشد. همچنین مشابه برخی مطالعات بین سن، تعداد واحد خون دریافتی و میزان alt با گرفتاری hcv اختلاف معنی داری دیده شد.