تاثیر برنامه آموزشی تنظیم هیجان در بهزیستی هیجانی و رضایت زناشویی زنان نابارور
شهریار درگاهی، sh dargahi m.a of family counseling, faculty of psychology and education, kharazmi university, tehran, iran.کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روان شناسی و آموزش و پرورش، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. مصطفی زراعتی، m zeraati m.a student of family counseling, faculty of psychology and education, kharazmi university, tehran, iran.ﻧﺸﺠﻮی ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ارﺷﺪ ﻣﺸﺎوره ﺧﺎﻧﻮاده، داﻧﺸﮑﺪه رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ و ﻋﻠﻮم ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﺧﻮارزﻣﯽ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان. حسین قمری کیوی، h ghamari givi professor department of counseling, faculty of psychology and education, university of mohaghegh ardabili, ardabil, iran.ﺳﺘﺎد ﮔﺮوه ﻣﺸﺎوره، داﻧﺸﮑﺪه رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ و ﻋﻠﻮم ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﻣﺤﻘﻖ اردﺑﯿﻠﯽ، اردﺑﯿﻞ، اﯾﺮان. نادر اعیادی، n ayadi m.a student of family counseling, faculty of psychology and education, kharazmi university, tehran, iran (*corresponding author). tel: +989355563540 email: ayadinader23@gmail.comدانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران (*نویسنده مسئول) شماره تماس: 09355563540 email: ayadinader23@gmail.com مجتبی حقانی، m haghanni m.a student of career counseling, faculty of psychology and education, allame university, tehran, iran.داﻧﺸﺠﻮی ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ارﺷﺪ ﻣﺸﺎوره ﺷﻐﻠﯽ، داﻧﺸﮑﺪه رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ و ﻋﻠﻮم ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده زمینه و هدف: ناباروری به عنوان پدیده ای با ماهیت زیستی، تاثیرات روانی فردی و بین فردی دارد. از این رو بروز پیامدهای روانی به دنبال تشخیص ناباروری، پدیده ای قابل انتظار خواهد بود. هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر آموزش تنظیم هیجانی در بهزیستی هیجانی و رضایت زناشویی زنان نابارور است. روش بررسی: این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به مطب های متخصصان زنان، زایمان و ناباروری شهر پارس آباد در سال 1393 بود. که از بین آنها تعداد 40 زن نابارور به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. سپس برای گروه مداخله برنامه آموزشی تنظیم هیجانی صورت گرفت و نمونه مورد نظر بعد از اتمام مداخله سه ماهه به پرسشنامه های بهزیستی هیجانی و رضایتمندی زناشویی پاسخ دادند. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیری (ancova) در نرم افزار spss نسخه 19 تحلیل شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که آموزش تنظیم هیجانی می تواند به طور معناداری بهزیستی هیجانی و رضایت زناشویی در زنان نابارور را افزایش دهد ( 01/0 ≥ p). نتیجه گیری کلی: با توجه به یافته ها آموزش تنظیم هیجانی بر بهزیستی هیجانی و رضایت زناشویی زنان نابارور تاثیر مثبت دارد، بر همین اساس آموزش های ویژه به این زنان توصیه می شود.
ارتقای رضایت زناشویی یکی از راهکارهای مهم برای تقویت انسجام خانوادهها و ارتقای سلامت جامعه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر پریشانی روانشناختی، تنظیم هیجان و ارتقای رضایت زناشویی زنان انجام شد. روش پژوهش به شیوه نیمه آزمایشی و با طرح پی
Abstract Background & Aim: Infertility as a biological phenomenon has personal and interpersonal psychological effects. Accordingly, expression of psychological consequences would be expectable after its diagnosis. The aim of current study is to determine the effectiveness of emo
مقدمه: مشکل ناباروری به عنوان مساله¬ای تنش¬زا با مشکالت روانشناختی متعددی همراه است. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش گروهی "درمان شناختی – رفتاری" بر رضایت زناشویی زنان نابارور متقاضی عمل لقاح مصنوعی انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر با روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون
: ناباروری یک رویداد منفی بسیار مهم در زندگی است که منجر به مشکلات روانی و تجربیات تنشزای هیجانی میشود. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مدیریت تنش به شیوهی شناختیرفتاری بر میزان رضایت زناشویی زنان نابارور مراجعهکننده به درمانگاههای بیماریهای زنان و نازایی شهر یزد بود. رو
: ناباروری یک رویداد منفی بسیار مهم در زندگی است که منجر به مشکلات روانی و تجربیات تنشزای هیجانی میشود. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مدیریت تنش به شیوهی شناختیرفتاری بر میزان رضایت زناشویی زنان نابارور مراجعهکننده به درمانگاههای بیماریهای زنان و نازایی شهر یزد بود. رو
Article2023توانمند سازی کودکان استثناییمهرشید دانادل، محمد عاشوری
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر ناگویی هیجانی دانشآموزان کمشنوا بود. روش پژوهش از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را کلیه دانشآموزان کمشنوای شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ شامل شدند. نمونه پژوهش شامل ۳۰ دانشآموز کمشنوای