Article

حمایت بین المللی از حقوق پدیدآورندگان آثار سینمایی ایران

Abstract

امروزه نه فقط شبکه های کابلی، ماهواره ای و اینترنتی خارج از ایران، آثار سینمایی ایران را بدون هیچ گونه مانع و یا اخذ اجازه ای از پدیدآورندگان آن ها، در خارج از ایران پخش می نمایند، بلکه فروش نسخه های آثار سینمایی ایران که به صورت غیر قانونی و غیر مجاز در خارج از کشور تکثیر، توزیع و یا فروخته می شوند، رو به افزایش است. نقض حقوق مادی و معنوی پدیدآورندگان آثار سینمایی در خارج از ایران، زیان ها و خسارات هنگفتی را به صنعت سینمای ایران تحمیل می نماید، لیکن پدیدآورندگان این آثار قادر نیستند نزد مراجع ذی صلاح قضایی کشورهای محل نقض، اقدام به تعقیب کیفری ناقضین حقوق خود و اقامه دعوای مطالبه خسارات مادی و معنوی بنمایند. در حال حاضر دولت جمهوری اسلامی ایران عضو هیچ یک از اسناد، کنوانسیون ها و معاهدات بین المللی مربوط به حمایت از حقوق مؤلف (کپی رایت) و حقوق مرتبط هنرمندان مجری، مؤسسات تولیدکننده حامل های صوتی و سازمان های پخش رادیو ـ تلویزیونی نمی باشد. این مقاله به بررسی و تحلیل تأثیر الحاق ایران به این اسناد بر صنعت سینمای ایران می پردازد و چنین استدلال می کند که الحاق ایران نقش مهمی در افزایش انگیزه در میان پدیدآورندگان آثار ادبی ـ هنری به دلیل گسترش دایره حمایتی از حقوقشان خواهد داشت که این امر منجر به افزایش شمار آثار خلاقانه خواهد شد.

Similar items

  • حمایت بین‌المللی از حقوق پدیدآورندگان آثار سینمایی ایران

    Article2014حقوق پزشکیرفیعی, غلامرضا

    Nowadays, not only TV cables, satellites’ programs and the internet outside Iran broadcast Iranian cinematographic works without any authorization and restriction, the sale of such works is increasing in foreign countries. The breach of the creators’ rights in cinemat

  • جایگاه و چالش های ایران در حمایت بین المللی از حقوق مالکیت آثار ادبی و هنری

    Articleحقوق پزشکیمحمود عباسی، mahmoud abbasi مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران محمد معین اسلام، mohammad moein islam مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران فروزان اکرمی، forouzan akrami مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

    یکی از مشکلات عمده پدیدآورندگان آثار ادبی، علمی، هنری و فرهنگی در کشور عدم رعایت قواعد اخلاقی و قوانین مربوط به حمایت از حقوق مؤلف است که با حقوق جامعه نیز در ارتباط می باشد. با توجه به تغییرات و پیشرفت های رخ داده در روند تولید و نشر آثار در سال های اخیر، مطالعه حاضر ضمن تشریح ف

  • ساختار و نقش شرکتهای مدیریت جمعی در حمایت از حقوق پدیداورندگان آثار ادبی و هنری و مجریان در حقوق فرانسه

    Article2017پژوهش حقوق خصوصیستار زرکلام

    بدون تردید فرانسه اولین کشوری است که درصدد مدیریت جمعی حقوق پدیدآورندگان و صاحبان حقوق مالکیت ادبی و هنری بر­آمده­است. مدیریت حقوق مالکیت ادبی و هنری در چهارچوب شرکت‌های مدنی مدیریت جمعی (شرکت‌های دریافت و توزیع حقوق) انجام می­پذیرد، هر­چند این شرکت‌ها از برخی قواعد شرکت‌های تجار

  • تضمین موثر و حمایت قضائی از حقوق سیاسی شهروندان (در میثاق بین المللی حقوق مدنی – سیاسی و نظام حقوقی ایران)

    Article2020پژوهشنامه حقوق اسلامیتوکل حبیب‌زاده، سیدمحمدحسین پیغمبری

    حقوق سیاسی شهروندان در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران به رسمیت شناخته شده‌است و این به رسمیت شناخته شدن اقتضای آن را دارد تا در نظام حقوقی سازوکارهایی برای تحقق آن تعبیه گردد. قانون اساسی ایران تقارن زیادی از جهت شناسایی حقوق سیاسی مندرج در آن با میثاق بین‌المللی حقوق مدنی سیاسی

  • تحلیل ماهیت و نظام حقوقی حاکم بر تعهدات دولت در میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

    Articleدانش حقوق عمومیمحسن اسماعیلی، حسین امینی پزوه

    چکیده حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، امروزه بخش مهمی از حقوق قانونی بشری و شهروندی را در سطح ملی و بین‏المللی تشکیل می‏دهد که می توان مصادیق آن را در تخصصی ترین معاهده ی بین المللی در این زمینه، یعنی میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مشاهده کرد. این حقوق در قوانین

  • موازین بین المللی حقوق بشر و بازداشت محکومین مالی در ایران

    Articleمجله حقوقی بین المللیسیّدقاسم زمانی، استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی ، عضو کانون وکلای دادگستری مرکز

    لزوم انطباق قوانین داخلی هر کشور با تعهدات بین المللی آن، اصلی اساسی است که از ذات نظام حقوق بین الملل منبعث می شود. جمهوری اسلامی ایران به لحاظ عضویت در میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی (1966) از جمله به این قاعده ملتزم شده است که « هیچ کس را نمی توان به علت ناتوانی در ایفای ت