بررسی تطبیقی «اتانازی» داوطلبانه ی غیرفعال در اخلاق وظیفه گرای کانتی و اخلاق فضیلت گرای اسلامی
Abstract
از سال ها پیش که «اتانازی» به عنوان راهکاری برای کاهش درد و رنج بیماران مطرح شد، با چالش های حقوقی و اخلاقی فراوانی روبه رو گردید. صرف نظر از مباحث حقوقی و فقهی این مسأله، آن چه برای نویسندگان این مقاله اهمیت دارد بررسی روایی یا ناروایی اخلاقی آن است اما از آن جا که مکاتب اخلاقی مختلف، پاسخ های متفاوتی به این مسأله دارند کوشیده شده است تا جنبه های اخلاقی آن در دو دستگاه اخلاقی وظیفه گرا (با قرائت کانتی آن) و فضیلت گرای اسلامی مورد بررسی قرار گیرند. بررسی های انجام شده نشان می دهند که اتانازی داوطلبانه ی غیرفعال از منظر کانتی از خودکشی متمایز است و روایی اخلاقی آن می تواند قابل تأیید باشد اما داوری درباره روایی اخلاقی آن در نظام اخلاقی اسلامی، بسته به قرائت های مختلف از حسن و قبح ذاتی ـ عقلی، متفاوت خواهد بود.