ارزیابی نقش مالکیت بر تغییرات بهره وری کل عوامل با استفاده از شاخص مالم کوئیست و روش تحلیل پوششی داده ها در بیمارستانهای قزوین

نیما رحمانی، nima rahmani master of sciences in commercial management, islamic azad university, malayer branch, malayer, iranکارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ملایر، ملایر، ایران عبدالله کشاورز، abdollah keshavarz general physicion, vice chancellory for care, qazvin university of medical sciences, qazvin, iranدکتری پزشکی عمومی، معاونت درمان، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران سید سعید طباطبایی، seyed saeed tabatabaei master of sciences in health care management, management of human resource and organizational development, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranکارشناس ارشد مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، مدیریت توسعه سازمانی و منابع انسانی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران روح اله کلهر، rohollah kalhor ph.d student in health care management, school of health management and information sciences, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

Abstract

زمینه و هدف: در بسیاری از کشورها، بیمارستانها دارای مالکیت سه گانه(دولتی، غیردولتی انتفاعی و غیر دولتی غیرانتفاعی) هستند. مطالعات متعددی برای بررسی تفاوت این بیمارستانها از لحاظ هزینه، ارائه خدمات درمانی جبران نشده، تعداد بیماران خروجی و سایر ابزارهای اندازه گیری عملکرد بیمارستان انجام شده است. هدف این پژوهش بررسی نقش مالکیت بر تغییرات بهره وری کل عوامل در بیمارستانهای منتخب قزوین می باشد. روش بررسی: این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است که از سال 86-84 در 8 بیمارستان منتخب استان قزوین انجام شد. معیارهای ورودی جهت محاسبه میزان بهره وری شامل تخت فعال و ارزش مصارف واسطه ای بیمارستان، معیارهای خروجی شامل تعداد کل بیماران بستری شده و تعداد کل اعمال جراحی انجام شده می باشد. ابزار گردآوری داده چک لیست محقق ساخته بود. برای تحلیل از نرم افزار 1/2deap و آزمونهای anova، tukey و hsd استفاده شد. یافته ها: بین میانگین میزان بهره وری کل 3 گروه بیمارستانی تفاوت معنی داری به سبب وجود مالکیتهای مختلف وجود دارد(012/0p=). همچنین، بین میانگین میزان کارایی تکنولوژی در سه گروه از بیمارستان ها تفاوت معنی داری مشاهده شد(006/0p=). امّا، بین میانگین میزان کارایی فنی این سه گروه از بیمارستان ها با یکدیگر تفاوت معنی داری بدست آمد(23/0p=). نتیجه گیری: تغییرات بهره وری کل عوامل در بیمارستانهای خصوصی، بدلیل اینکه این بیمارستانها از تکنولوژی تولید مناسبتری برخوردارند بالاست، ولی در ارتقاء کارایی خود و بهینه کردن عوامل تولید و محصولات، تفاوت متمایز کننده ای با سایر بیمارستانها ندارند.