مطالعه محیط کشت پویا بر رشد و تمایز سلولهای بنیادی مزانشیمی پس از کشت روی نانو الیاف الکتروریسی شده پلی کاپرولاکتون
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف: شباهت بیشتر به محیط درون تنی، به افزایش تکثیر و تمایز سلول ها در شرایط برون تنی کمک می کند. در این مطالعه، اثر محیط کشت پویا و وجود نانو ذرات هیدرو کسی آپاتیت nha)) بر تکثیر و تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی (mscs) به سلول های استخوانی با استفاده از داربستهای الکتروریسی شدهٔ پلی کاپرولاکتون (pcl) بررسی شده است. مواد و روش ها: ابتدا داربست های pcl و pcl-nha به روش الکتروریسی تهیه شدند. پس از کشت ایستای داربست ها با mscs، داربست ها در یک دوره 14 روزه در دو گروه کشت ایستا و پویا تقسیم شدند. داربست های کشت پویا بر روی همزن قرار گرفتند. تکثیر و تمایز سلول ها در روزهای 3، 7 و 14، با آزمایش های mtt، کلسیم و آلکالین فسفاتاز بررسی شدند. نتایج: نتایج به دست آمده از بررسی mtt داربست ها در روز 14، افزایش 1/1 برابری میزان تکثیر سلول ها را در کشت پویا نسبت به ایستا نشان داد. همچنین در طی این دوره، میزان کلسیم تولیدی توسط سلول ها برای داربست های pcl و pcl-nha در حالت پویا نسبت به ایستا در روز 14، به ترتیب 23/1 و 46/1 برابر بود. در بررسی فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز، میزان فعالیت برای داربست های pcl و pcl-nha در حالت پویا نسبت به ایستا در روز 14، به ترتیب 24/1 و 28/1 برابر بود. نتیجه گیری: نتایج حاصل از کشت پویا، تکثیر و تمایز بیشتر سلول های بنیادی به استخوانی را برای هر دو نوع داربست pcl و pcl-nha نسبت به ایستا نشان دادند. همچنین، میزان تکثیر و تمایز سلولی در داربست های حاوی nha بیشتر از داربست های بدون آن بود.