مطالعه چسبندگی و تکثیر سلول بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسانی روی داربست نانوفیبری پلی کاپرولاکتون/ ژلاتین تغییر داده شده با پپتید rgd
Abstract
هدف: در این مطالعه پپتیدی حاوی توالی rgd از منشأ کلاژن iv معرفی شده است که دارای خصوصیات چسبندگی و تکثیری است. این پپتید روی داربست نانوفیبری پلی کاپرولاکتون/ ژلاتین تثبیت شد و چسبندگی و تکثیر سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسانی روی داربست تغییر داده شده توسط پپتید بررسی شد. مواد و روشها: داربست نانوفیبری پلی کاپرولاکتون/ ژلاتین توسط الکتروریسی سنتز و پپتید مورد نظر توسط روش سنتز پپتید در فاز جامد ساخته شد. این پپتید توسط پیوند شیمیایی روی داربست پلی کاپرولاکتون/ ژلاتین تثبیت شد. داربستهای طبیعی و تغییر یافته توسط میکروسکوپ الکترونی نگاره و طیف مادون قرمز بررسی شد. چسبندگی و تکثیر سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسانی روی داربست طبیعی و داربست تغییر داده شده توسط آزمون mtt بررسی شد. نتایج: تصاویر میکروسکوپ الکترونی نگاره نشان داد که داربستهای نانوفیبری الکتروریسی شده دارای ریختشناسی یکنواخت با قطر 38±190 نانومتر است. تغییر معنیداری در ریختشناسی داربست قبل و بعد از تثبیت پپتید مشاهده نشد. نتایج طیف مادون قرمز نشان داد که پپتید با موفقیت روی داربست تثبیت شده است. براساس نتایج mtt مطالعات سلولی نشان داد که تثبیت پپتید روی داربست، چسبندگی سلول به داربست را در تمام زمانهای مطالعه شده بهبود میبخشد. همچنین نشان داده شد که تثبیت پپتید منجر به افزایش قدرت تکثیر سلولها روی داربست فعال شده با پپتید در مقایسه با داربست طبیعی و پلیت کشت سلولی میشود. نتیجهگیری: پپتید rgd ساخته شده و تثبیت شده روی داربست نانوفیبری میتواند در کاربردهای مختلفی که نیاز به چسبندگی سلولی است استفاده شود و همچنین داربست ساخته شده و فعال شده با پپتید مورد نظر را میتوان در مهندسی بافت مورد استفاده قرار داد.