بررسی تاثیر ابعاد سرمایه اجتماعی بر فرسودگی شغلی در پرستاران زن بیمارستان هاشمی نژاد، ۱۳۸۹
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: سرمایه اجتماعی مفهومی چند بعدی در علوم اجتماعی می باشد که تاثیر فراوانی بر بسیاری از حوزه های اجتماعی دارد. پرستاران از جمله افرادی هستند که شدیدا در معرض خطر فرسودگی شغلی می باشند. مطالعات انجام شده در زمینه فرسودگی شغلی نشان می دهد که سرمایه اجتماعی از عوامل مهم تاثیرگذار بر فرسودگی شغلی می باشد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر ابعاد سرمایه اجتماعی بر فرسودگی شغلی پرستاران زن بیمارستان هاشمی نژاد در سال 1389 انجام شد. روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی - تحلیلی بود. کلیه پرستاران زن شاغل در بیمارستان هاشمی نژاد مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه معتبر بود که شامل دو پرسشنامه سرمایه اجتماعی و فرسودگی شغلی که پایایی آن توسط ماسلاج 0.90 به دست آمده است. در این مطالعه از روشهای آمار توصیفی، ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون t جهت تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج: 70 نفر از پرستاران به پرسشنامه ها پاسخ دادند. بر اساس تحلیل داده ها، پرستاران زن مورد مطالعه از نظر خستگی عاطفی و مسخ شخصیت دارای فرسودگی بالا ولی از نظر عملکرد شخصی دارای فرسودگی پایین بودند. یافته ها نشان داد که از مجموع 5 مولفه سرمایه اجتماعی، دو مولفه اعتماد (p=0.007) و روحیه بخشش (p=0.02) با فرسودگی رابطه معنی دار داشته و بر آن تاثیرگذار هستند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که پرستاران زن شاغل در بیمارستان دارای فرسودگی شغلی بالایی بوده و سرمایه اجتماعی نیز در برخی مولفه ها بر آن تاثیرگذار است. لذا بنظر می رسد جهت افزایش و ارتقا ابعاد سرمایه اجتماعی در پرسنل بیمارستانها که از مهمترین سازمانهای ارایه دهنده خدمات می باشند، تلاش گردد.