شیوع تظاهرات بالینی سندرم پیش از قاعدگی و اختلال ملال پیش از قاعدگی در دانشجویان علوم پزشکی بندرعباس
Abstract
مقدمه: هدف این تحقیق تعیین فراوانی نسبی سندرم پیش از قاعدگی (pms) و نوع شدید آن و همچنین اختلال ملال پیش از قاعدگی (pmdd) در بین دانشجویان علوم پزشکی بندرعباس در سال 78 با ارزیابی علایم فیزیکی و خلقی آن در طی 2 سیکل پی در پی قاعدگی تداخل این علایم با عملکرد فردی، اجتماعی و روابط خانوادگی مبتلایان می باشد. روش کار: تحقیق از نوع توصیفی و با روش نمونه گیری تصادفی روی 302 نفر از دانشجویان زیر گروه علوم پزشکی انجام شد. با تهیه پرسشنامه های حاوی متغیرهای مربوط به کلیه جنبه های علایم خلقی و جسمی و توزیع آن در بین دانشجویان، اطلاعات در مورد تغییرات حالات روحی و جسمی آنها در طی یک هفته پیش از شروع قاعدگی تا حداکثر سه روز اول خونریزی در طول 2 ماه پی در پی برحسب شدت علایم و اختلال عملکرد ایجاد شده، جمع آوری و با استفاده از آزمونهای t و کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: از تعداد افراد مورد مطالعه 166 نفر (%54.9) طی بررسی 2 ماهه جز معیارهای icd-10 برای pms و 13 نفر (%4.3) جز معیارهای dsm-iv برای pmdd قرار گرفتند. محدوده سنی، 20 تا 24 سالگی (میانگین سنی 22.4 سال) بیشترین میزان ابتلا به pms (%35.8) را داشت. اختلاف آماری معنی داری بین افراد با pms در گروههای سنی مختلف وجود داشت (p<0.005). شایع ترین علایم خلقی در اواخر فاز لوتئال مبتلایان به pmdd و pms به ترتیب شامل افسردگی (%43.5 و %92.3)، بی ثباتی بارز عاطفی (%32.7 و %54.5)، خشم و تحریک پذیری (%28.4 و %69.2) بود. عدم لذت از فعالیتها (%69.2 و %86.1) و کاهش کارایی (%40.5 و %71.5) بیشترین میزان تداخل با عملکرد فردی و اجتماعی در مبتلایان ایجاد می نماید (p<0.001). شایع ترین علایم جسمی این افراد به ترتیب شامل احساس درد (%71.5 و %92.3)، نفخ شکم (%71.5 و %88.5) و آکنه (%85.2 و %68.2) بود. نتیجه گیری: کاهش کارایی و عدم لذت از فعالیتها، بارزترین مشکل و اختلالی است که pms و قطعا pmdd در کیفیت کاری مبتلایان تاثیر خواهند گذاشت که می توان با درمانهای صحیح و به موقع و آموزشهای لازم تا حد زیادی از اختلال عمکلرد فردی و اجتماعی مبتلایان جلوگیری نمود.