علل نارسایی فیستول شریانی – وریدی در بیماران همودیالیزی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: عوامل مختلفی باعث نارسایی اولیه و یا ثانویه فیستولهای شریانی - وریدی در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیوی crf میشود. گذشته از عیوب تکنیکی، افت فشار خون، محل کارگذاری و ظرافت عروق مربوطه، اتروسکلروز عروقی و دیابت از علل عمده از کار افتادن فیستولهای شریانی - وریدی هستند. هدف این مطالعه بررسی کار آمدی فیستولهای شریانی – وریدی در بیماران همودیالیز می باشد.روش کار: در این مطالعه توصیفی، عملکرد 100 فیستول گذاشته شده در 70 بیمار در طول چهار سال بررسی شده است. همه بیماران توسط یک جراح به روش یکسان end- to-side عمل شده و بطور متوسط 2 سال پیگیری شدند. در صورت از کار افتادن فیستول بطور اولیه یا ثانویه علل احتمالی مثل افت فشارخون، اتروسکلروز و دیابت ثبت و با محلهای کارگذاری شده فیستول با یکدیگر مقایسه شدند و نتایج بصورت توصیفی ارایه شدند. نتایج: در 70 بیمار مورد مطالعه، تعداد 100 فیستول a.v کارگذاری شد که 53 مورد در پشت دست چپ، 26 مورد دیستال ساعد چپ، 17 مورد در بازوی چپ و 4 مورد دیگر در مچ دست راست بوده است. از این میان 30% دچار نارسایی اولیه (قبل از استفاده جهت دیالیز) شدند که علت عمده 73% از آنها افت فشار خون بود و از 70% باقیمانده 47 نفر تا حداقل 20 ماه همچنان فیستول فعال بوده و 23 مورد دیگر بطور متوسط 7.5 ماه دارای عملکرد مناسب بوده و سپس به علل گوناگونی که باز عمده آنها افت فشارخون (70%) حین دیالیز بوده است، از کار افتاده اند. نتیجه گیری: بر اساس این مطالعه افت فشار خون علت عمده از کار افتادن فیستولهای شریانی - وریدی در بیماران crf بطور اولیه و ثانویه است. لذا با کنترل و تعدیل فشارخون بخصوص در حین دیالیز و جلوگیری از افت فشارخون با استفاده از رژیم خشکبار نمکی در بیماران میتوان از نارسایی فیستولهای شریانی – وریدی که وسیله ای حیاتی جهت دیالیز متناوب و منظم این بیماران است، جلوگیری کرد.