مقایسه اثربخشی گروه درمانی فراشناختی و آموزش گروهی مهارت های زندگی بر افسردگی،کیفیت زندگی، سبک پاسخ دهی نشخواری و فراشناخت های زنان مطلقه
Abstract
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروه درمانی فراشناختی و آموزش گروهی مهارتهای زندگی بر افسردگی، کیفیت زندگی، سبک پاسخدهی نشخواری و باورهای فراشناختی زنان مطلقه بود. روش: در این تحقیق تجربی، از نوع طرحهای تک عاملی با پیشآزمون و پس آزمون، 24 زن مطلقه ارجاع شده جهت درمان افسردگی به طور تصادفی در دو گروه گمارده شدند (گروه درمان فراشناختی و آموزش مهارتهای زندگی). افراد گروه درمان فراشناختی، 8 جلسه گروهدرمانی فراشناختی و افراد گروه مهارتهای زندگی، 8 جلسه برنامهی آموزشی مهارتهای زندگی را دریافت کردند. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامههای افسردگی بک- ویرایش دوم(bdi-ii)، پرسشنامه باورهای فراشناختی - 30 سؤالی (mcq-30)، سبک پاسخدهی نشخواری (rrs) و کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت- فرم کوتاه (whoqol-bref)، در دو مرحله پیش از درمان و پس از درمان، گردآوری شدند. دو پرسشنامه اثرگذاری کلی بالینی (cgi) و رضایت از درمان (csq) نیز در پایان مداخلات توسط آزمودنیها تکمیل شد. یافتهها: گروهدرمانی فراشناختی، در مقایسه با آموزش گروهی مهارتهای زندگی، باعث بهبود معنادار باورهای مثبت درباره نگرانی (03/0p=)، بهبود بالینی کلی (01/0p= )، شاخص تأثیر (003/0p=) و رضایتمندی از درمان (04/0p=) شد. در سایر متغیرها تفاوت معناداری بین دو گروه دیده نشد. نتیجه گیری: گروه درمانی فراشناختی باعث بهبود باورهای مثبت دربارهی نگرانی، بهبود بالینی کلی و رضایت از درمان بیشتر در زنان مطلقه شد.