بررسی مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین در افراد کوپر و غیر کوپر فاقد رباط صلیبی قدامی در حین راه رفتن با استفاده از دستگاه پدوباروگراف

نرجس سلطانی، narjes soltani msc. pt., school of rehabilitation, shahid beheshti unviersity of medical sciences, tehran, iran.دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی عباس رحیمی، abbas rahimi associate professor, school of rehabilitation, shahid beheshti unviersity of medical sciences, tehran, iran.دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی صدیقه السادات نعیمی، sedigh sadat naimi assistant professor, school of rehabilitation, shahid beheshti unviersity of medical sciences, tehran, iran.دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی خسرو خادمی کلانتری، khosro khademi professor, school of rehabilitation, shahid beheshti unviersity of medical sciences, tehran, iran.دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی حسن سعیدی، hasan saeidi assistance professor, orthoses&prostheses department, iran university of medical sciences, tehran, iran.دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: مروری بر مقالات حاکی از تغییر میزان مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین در زانوهای دچار پارگی رباط صلیبی قدامی می باشد ولی نحوه دقیق آن در زانوهای این افراد مشخص نمی باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه ای میزان این نیرو در زانوی دچار پارگی کامل رباط صلیبی قدامی و زانوی بظاهر سالم این افراد از هر دو نوع کوپر و غیر کوپر و مقایسه آنها با افراد نرمال می باشد. روش بررسی : در این مطالعه نیمه تجربی، 16 بیمار دچار پارگی کامل و یکطرفه رباط صلیبی قدامی (8 نفر کوپر و 8 نفر غیر کوپر) و نیز 16 فرد سالم (8 نفر همگن با کوپر ها و 8 نفر همگن با غیر کوپر ها) بعنوان گروه کنترل تحت مطالعه قرار گرفتند. کلیه نمونه ها با پای برهنه و با سرعت دلخواه و در یک مسیر 6 متری از روی صفحه دستگاه پدوباروگراف مدل زیریس عبور کردند. نمونه ها طوری عبور کردند که یکبار پای سالم و دفعه دیگر پای صدمه دیده روی صفحه پدوباروگراف قرار گیرد. افراد سالم نیز طوری عبور کردند که پای همگن شده با پای نمونه ها بر روی صفحه دستگاه قرار گیرد. تستها آنقدر تکرار شد تا از هر نمونه 5 تست صحیح بدست آید. معیارهای مورد بررسی در این مطالعه شامل حداکثر نیروی f1z, f2z, f3z در مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین و نیز زمان طی شده تا این اجزاء و نیز کل زمان استانس پای مورد تست بود. یافته ها : نتایج تحقیق حاکی از کاهش معنی دار جزء f1 مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین فقط در افراد غیرکوپر بود. (008/0= p ) در مورد زمان رسیدن به حداکثر اجزاء مولفه عمودی زمین، هیچ تفاوتی بین افراد سالم و بیمار و نیز بین پاهای دچار پارگی رباط و پاهای بظاهر سالم دیده نشد (05/0 < p ) ولی زمان استانس در افراد غیر کوپر بطور معنی داری نسبت به افراد کوپر افزایش داشت (005/0= p ). نتیجه گیری: کاهش جزء نیروی f1z در مولفه عمودی عکس العمل زمین که در اولین مرحله از تماس پا با زمین رخ می دهد بهمراه افزایش زمان استانس آنهم فقط در افراد غیرکوپر حاکی از عدم اتخاذ استراتژی مناسب این بیماران برای تحمل فشار زیاد در مرحله ابتدای راه رفتن و تحمل وزن می باشد. در حالیکه افراد کوپر با اتخاذ استراتژیهای دیگری توانستند خود را با نیروی مرحله ابتدای راه رفتن تطبیق داده و تقزیباٌ شبیه افراد نرمال تحمل وزن نمایند