Article

بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی حرکتی بر روی کیفیت زندگی،عملکرد و دامنه حرکتی اندام فوقانی بیماران سکته مغزی بزرگسال

ناصر امینی، naser amini msc, occupational therapy of tehran university of medical sciencesدانشجوی کارشناسی ارشد کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران حسین باقری، hossein bagheri full professor of tehran university of medical sciencesاستاد گروه آموزشی فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران مهدی عبدالوهاب، mehdi abdolvahab lecturer of tehran university of medical sciencesمربی گروه آموزشی کاردرمانی ، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران احمدرضا باغستانی، ahmad reza baghestani academic member of azad universityاستاد آمار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی پروین راجی، parvin raji lecturer of tehran university of medical sciencesمربی گروه آموزشی کاردرمانی ، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران محمود جلیلی، mahmood jalili lecturer of tehran university of medical sciencesمربی گروه آموزشی کاردرمانی ، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران علی منتظری

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: سکته مغزی نوعی اختلال عصبی با شروع ناگهانی است که در اثر آسیب به عروق مغزی اتفاق می افتد و در بین این افراد 50% همی پلژی هستندکه 53%-23% وابستگی کامل یا ناقص در فعالیت های روزمره زندگی دارند. محدودیت درمانی حرکتی یکی از روش های درمانی برای بیماران سکته مغزی است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی حرکتی بر روی کیفیت زندگی، عملکرد و دامنه حرکتی اندام فوقانی بیماران سکته مغزی بزرگسال می باشد.روش بررسی: این تحقیق به روش مداخله ای و تصادفی روی 15 بیمار صورت گرفته است. حرکات اندام فوقانی سمت سالم بیماران 3 روز در هفته و برای 8 ساعت با اسلینگ ارتوپدی محدود شد.دو ساعت از 8 ساعت را به انجام تمرینات آموزش داده شده توسط درمانگر در اندام فوقانی درگیر می پرداختند. مدت زمان مداخله 6 هفته بود.یافته ها: نتایج آزمون t زوجی نمره ی کل کیفیت زندگی با استفاده از تست 36short form قبل و بعد از استفاده از روش محدودیت درمانی بهبودی معناداری را نشان می دهد ( 008/0=p). همچنین نتایج آزمون t زوجی نمره ی عملکرد اندام فوقانی با استفاده از تست box█ قبل و بعد از استفاده از روش محدودیت درمانی معنا دار بوده است( 009/0=p). نتایج آزمون t زوجی نمره ی دامنه حرکتی اکستنشن اکتیو مچ دست و اکستنشن آرنج سمت مبتلای اندام فوقانی بهبودی معناداری را نشان نمی دهند) 227.(p=/نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که روش محدودیت درمانی حرکتی با سه مکانیسم کاهش عدم استفاده از اندام مبتلا و همچنین پلاستی سیته عصبی و بهبودی سلامت روانی و جسمانی بیماران احتمالا می تواند باعث بهبودی کیفیت زندگی و عملکرد دست شود و این روش می تواند در کار بالینی باعث بهبودی و پیشرفت کیفیت زندگی این بیماران در کلینیک های توانبخشی شود.

Similar items

  • بررسی تاثیر زمانی روش محدودیت درمانی بر روی عملکرد ، هماهنگی و حرکات اندام فوقانی بیماران همی پلژی بزرگسال

    Articlejournal of modern rehabilitationمهدی عبدالوهاب، mahdi abdolvahab lecturer of tehran university of medical sciencesمربی گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران حسین باقری، hosein bagheri full professor of tehran university of medical scienceاستاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران هومن قربانی، homan ghorbani m.sc of occupational therapyکارشناس ارشد کاردرمانی غلام علیائی

    زمینه و هدف: سکته مغزی، یکی از علل عمده ای است که موجب ناتوانی در جمعیت بزرگسالان می شود. فرد ترجیح می دهد از اندام غیر مبتلا برای انجام فعالیتهای مراقبت از خود استفاده کند و به این پدیده «یادگیری عدم استفاده» اندام فوقانی مبتلا گفته می­شود. محدودیت درمانی یکی از انواع مداخلات تو

  • بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی بر روی فعالیت های روز مره ی زندگی بیماران همی پلژی بزرگسال

    Articlejournal of modern rehabilitationمهدی عبدالوهاب، mehdi abdolvahab lecturer of tehran university of medical sciencesمربی گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران حسین باقری، hossein bagheri full professor of tehran university of medical scienceاستاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران مریم موحدیان، maryam movahedian m.sc of occupational therapyکارشناس ارشد کاردرمانی غلامرضا علیایی

    زمینه و هدف: درمان­های توانبخشی بیماران همی­پلژی برای بهبود استقلال فرد در انجام فعالیت­های روز مره­ی زندگی براستراتژی­های جبرانی تمرکز دارند و عموما بیماران استفاده از سمت سالم و ابزار کمکی برای انجام adl یاد می­گیرند. در مقابل، محدودیت درمانی حرکتی استفاده از سمت سالم را محدود

  • اثر روش محدودیت درمانی تعدیل‌یافته بر کیفیت مهارت‌های اندام فوقانی مبتلا در کودکان فلج مغزی نیمه بدن

    Article2010مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی گرگانمسعود غریب، علی حسینی، نازیلا اکبر فهیمی، مسعود صالحی

    Background and Objective: Constraint induced movement therapy is an approach that with limitation of the healthy upper limb movement of a person with hemiplegia obligate to use the affected limb. This study was done to determine the modified constraint induced movement therapy on

  • بررسی تأثیر استفاده هم زمان از تمرینات تکلیف محور و روش محدودیت درمانی اجباری بر روی عملکرد حرکتی اندام فوقانی بیماران همی پلژی بزرگسال

    Articlejournal of research in rehabilitation sciencesمینو کلانتری، minoo kalantary الهام کریمی، elham karimi زهرا شفیعی، zahra shafiee سید مهدی طباطبایی

    مقدمه: سکته مغزی یکی از شایع ترین بیماری های نورولوژیک تهدید کننده زندگی و مهم ترین علت ناتوانی افراد مسن است. بروز آسیب حرکتی در یک اندام فوقانی به عنوان اصلی ترین عامل وابستگی در فعالیت های روزمره زندگی به شمار می آید. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر استفاده هم زمان از تمرینات تک

  • اثر روش محدودیت درمانی تعدیل یافته بر کیفیت مهارت های اندام فوقانی مبتلا در کودکان فلج مغزی نیمه بدن

    Articleمجله علمی دانشگاه علوم پزشکی گرگانمسعود غریب، gharib m (msc) academic instructor, member of pediatric neurorehabilitation research center, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranتهران ، خیابان اوین ، خیابان کودکیار ، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران ، گروه کاردرمانی ، تلفن و نمابر : 22280099 (021) دکتر علی حسینی، hosseyni a (phd) نازیلا اکبر فهیمی، fahimmi n (msc) دکتر مسعود صالحی

    زمینه و هدف : محدودیت درمانی روشی است که در آن با محدود کردن اندام سالم فردی که دچار فلج نیمه بدن شده؛ مجبور به استفاده از اندام مبتلا شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر روش محدودیت درمانی تعدیل یافته بر کیفیت مهارت های اندام فوقانی مبتلا در کودکان فلج مغزی نیمه بدن انجام شد. روش

  • بررسی مشکلات هیجانی ناشی از روش محدودیت درمانی در اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی

    Articleکودکان استثنایینازیلا اکبرفهیمی، nazila akbar fahimi سیدعلی حسینی، seyed ali hosseini university of social welfare & rehabilitation scienceدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی اصغر مینایی، asghare minaee research institute of exceptional childrenپژوهشکده کودکان استثنایی مسعود غریب

    هدف: روش محدودیت درمانی cimt)) به عنوان روشی جدید، پیشرفتهای چشمگیری را در زمینه توسعه استفاده از دست مبتلا، کیفیت حرکت و استفاده ارادی از اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی نشان داده است. هدف از این پژوهش، بررسی اختلالات هیجانی ناشی از این روش در حین و پس از استفاده از آن بود