اثر همزمان بیسفنول a و اپی گالوکاتچین گالات بر تمایز آزمایشگاهی سلول های بنیادی مزانشیم مغز استخوان موش صحرایی نر به استئوبلاست در محیط کشت
Abstract
زمینه: چای سبز غنی از اپیگالوکاتچین گالات است و خاصیت آنتی اکسیدانتی فراوانی دارد که می تواند باعث افزایش ماده معدنی استخوان شود. از سوی دیگر در جوامع صنعتی امروزی انسان ها در تماس مستقیم با آلاینده های مختلفی مثل بیسفنول a قرار دارند، که علاوه بر مشکلات زیست محیطی، برای سلامتی انسان نیز مضر می باشند. روش ها: در این مطالعه پس از استخراج و کشت سلول های بنیادی مزانشیم مغز استخوان رت، سلولهای پاساژ سوم به 13 گروه کنترل، دوزهای مختلف بیسفنول a (250 و 1000 نانومولار) و دوزهای مختلف اپیگالوکاتچین گالات (5، 10، 15، 20 و 30 میکرومولار)+ بیسفنول a تقسیم شدند و در محیط استئوژنیک برای مدت 21 روز تیمار شدند. سپس توانایی زیستی و میزان معدنی شدن ماتریکس استخوانی ارزیابی شد. برای ادامه مطالعه دوز 250 نانومولار بیسفنول a و 30 میکرومولار اپی گالوکاتچینگالات انتخاب شد. تأثیر همزمان بیسفنول a و اپیگالوکاتچینگالات بر میزان تمایز استئوژنیک سلول ها از طریق تستهای mtt، آلیزارینرد، سنجش میزان رسوب کلسیم داخل سلولی و خارج سلولی، میزان فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز و مورفولوژی سلولهای تمایزیافته توسط رنگهای فلورسنت بررسی گردید. یافتهها: براساس آنالیز واریانس نشان داده شد که تیمار با دوزهای 250 و 1000 نانومولار بیسفنول a باعث کاهش توانایی زیستی و تمایز به استئوبلاست سلولهای مغز استخوان میشود (05/0p<). همچنین تیمار با 30 میکرومولار اپی گالوکاتچین گالات باعث خنثی شدن اثرات مخرب بیسفنول a بر روی سلولهای مغز استخوان شد. نتیجهگیری: مطالعه ما نشان داد که اپیگالوکاتچینگالات میتواند اثرات مخرب بیسفنول a را بر سلولهای مزانشیم جبران کند.