نقش طراحی ارگونومیکی و کاربرد روش niosh در ایمن سازی وظایف بلند کردن بار

مجید معتمد زاده، majid motamedzade associate professor, department of occupational health engineering, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranگروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران علی درمحمدی، ali dormohammadi msc of occupational health engineering, hse department, mashhad urban railway line 2 project, mashhad, iranاداره hse پروژه خط 2 قطار شهری مشهد، مشهد، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی همدان (hamadan university of medical sciences) حسین امجد سردرودی، hosein amjad sardrodi msc of occupational health eng, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranدانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران اسماعیل زارعی، esmaeil zarei department of occupational health engineering, nayshabur university of medical sciences, nayshabur, iranگروه مهندسی بهداشت حرفه ای ، دانشگاه علوم پزشکی نیشابور، نیشابور، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی همدان (hamadan university of medical sciences) رضا درمحمدی، reza dormohammadi bsc of mechanical engineering, islamic azad university of mashhad, mashhad, iranدانشگاه آزاد اسلامی مشهد، مشهد، ایران مسعود شفیعی مطلق، masoud shafii motlagh msc of occupational health eng, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranدانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی مشهد (islamic azad university of mashhad)

Abstract

زمینه و هدف: بلندکردن بار پراسترس ترین فعالیت حمل دستی بار محسوب می شود و می تواند سبب ایجاد اختلالات اسکلتی عضلانی مرتبط با کار در کارگران گردد. اهداف این مطالعه تعیین شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی، ارزیابی وظایف بلندکردن بار با روش معادله بلند کردن بار niosh، طراحی ارگونومیکی و ارزیابی اثربخشی آن می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه تحلیلی مداخله ای بر روی 30 کارگر یکی از صنایع چینی آلات بهداشتی همدان انجام گرفت. ارزیابی وظایف بلندکردن بار به روش معادله بلند کردن بار niosh و تعیین شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی به وسیله پرسشنامه نوردیک انجام گرفت. سپس مراحل ساخت و تعیین اثربخشی طراحی ارگونومیکی به اجرا در آمد. یافته ها: نتایج نشان داد که بیشترین فراوانی ناراحتی های اسکلتی عضلانی مربوط به اندام کمر می باشد. نتایج شاخص بلند کردن بار (li)، ریسک بلندکردن بار را در قبل از مداخله بالا (بیشتر از 3) نشان داد و این مقدار پس از اجرای مداخله ارگونومیکی(طراحی چرخ حمل بار) به میزان ریسک متوسط (بین 1 تا 3) کاهش یافت. ارتباط معناداری بین میانگین مقدار ریسک در قبل و بعد از مداخله مشاهده شد ( 001/0p< ). نتیجه گیری: چرخ حمل بار طراحی شده با قابلیت جابجایی دینامیکی عمودی در طبقات، در ایمن سازی وظایف بلند کردن بار نقش قابل توجهی داشت و در آینده نزدیک احتمال کاهش شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی و آسیب های کمری را به همراه خواهد داشت.