تأثیر به کارگیری دانشجویان عرصه در تیم آموزش بالینی (طرح mentorship) بر میزان اعتماد به نفس دانشجویان پرستاری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: زمینه و هدف: در سالهای اخیر تجربه منتورینگ برای دانشجویان پرستاری در آموزش پرستاری معمول شده است. این پژوهش با هدف تأثیر اجرای برنامه mentorship بر میزان اعتماد بنفس دانشجویان پرستاری در بیمارستان امام رضا ( ع ) بیرجند در سال 1390اجرا گردید. روش تحقیق: این مطالعه نیمه تجربی در دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند انجام گرفت. 60 نفر دانشجویان ترم 4 پرستاری (کارآموز بخش ارتوپدی) بطور تصادفی به دو گروه مساوی 30 نفری (آزمون و کنترل) تقسیم شدند. در گروه آزمون به ازای هر 3 دانشجو، یک دانشجوی ترم 8 پرستاری به عنوان mentor یا راهنما گذاشته شد، و در گروه کنترل، دانشجویان تنها با حضور مربی و بدون منتور آموزش دیدند. میزان اعتمادبنفس دانشجویان در هر دو گروه، قبل و بعد از کارآموزی با پرسشنامه میزان اعتمادبنفس montalto با مقیاس لیکرت ارزیابی شد.. جهت تحلیل داده ها و انجام آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه، t مستقل، t زوج، کای دو و ضریب همبستگی پیرسون. از نرم افزار spss16 استفاده گردید . یافته ها: با وجود اینکه میزان اعتماد بنفس دانشجویان در هر دو گروه بعد از کارآموزی افزایش یافته است ، ولی میانگین نمره اعتماد بنفس در گروه آزمون از گروه کنترل بیشتر بود و بر اساس آزمون t مستقل اختلاف بین میانگین نمره اعتمادبنفس در دو گروه معنی دار بودا(001/0 p <). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه حاکی از آن است که برنامه منتورشیپ فرصتی برای دانشجویان پرستاری جهت افزایش اعتمادبنفس فراهم می کند، لذا پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزش بالینی از این شیوه که نیاز به هزینه اضافی ندارد به عنوان یک روش آموزشی مکمل و نه یک روش مستقل استفاده نمایند.