سلامت روان دانشجویان پسر ورزشکار و غیرورزشکار دانشگاه پیام نور شهر بیرجند (سال ۹۰-۱۳۸۹)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: سلامت روان، به عنوان یکی از ملاک های تعیین کننده سلامت عمومی افراد در نظر گرفته می شود. نظر به اهمیت توجه به دانشجویان و شیوع بالای سلامت روان مختل در دانشجویان، تحقیق حاضر با هدف ارزیابی و مقایسه ابعاد سلامت عمومی در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار شهر بیرجند انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، تعداد 75 نفر از دانشجویان پسر ورزشکار دانشگاه پیام نور شهر بیرجند، عضو گروه های ورزشی دانشگاه با حداقل دو سال سابقه فعالیت ورزشی مستمر، به صورت سرشماری و به همان تعداد، دانشجوی پسر غیرورزشکار فاقد سابقه فعالیت مستمر ورزشی که از نظر سن با گروه مورد همسان شده بودند، انتخاب شدند. هر دو گروه، فرم مشخصات فردی و پرسشنامه سلامت عمومی ghq28 را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از نرم افزار spss (ویرایش 11) و آزمون های آماری توصیفی،آزمون غیر پارامتریک من ویتنی و تست دقیق فیشر، در سطح معنی داری 05/0 p< تجزیه تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمره سلامت روان در دانشجویان غیرورزشکار، به طور معنی داری بیشتر از دانشجویان ورزشکار بود (007/0= p ). در خرده مقیاس های پرسشنامه نیز در هر چهار خرده مقیاس، میانگین نمرات در دانشجویان غیرورزشکار بیشتر بود؛ تفاوت ها بین دو گروه، در خرده مقیاس های علائم جسمانی، علائم اضطرابی، اختلال خواب و کارکرد اجتماعی و علائم افسردگی معنی دار بود (05/0 p< ). نتیجه گیری: نتایج این تحقیق، بیانگر سلامت روان بهتر در دانشجویان ورزشکار نسبت به دانشجویان غیرورزشکار می باشد.