Article

تاثیر مکمل سازی ال- کارنیتین بر غلظت های گلوکز و لاکتات پلاسما و ظرفیت هوازی حین فعالیت زیربیشینه بر روی دوچرخه کارسنج

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: این پژوهش با هدف تعیین اثر مکمل سازی ال- کارنیتین بر غلظت های گلوکز و لاکتات و ظرفیت هوازی هنگام فعالیت ارگومتری زیربیشینه انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی دو سوکور 34 مرد سالم غیر ورزش کار دانشگاه ساوه یک نوبت فعالیت پدال زنی روی چرخ کارسنج (pwc170) را در قالب دو گروه تجربی (مصرف ال- کارنیتین) و دارونما(مصرف لاکتوز) در دو مرحله جداگانه اجرای آزمون ورزشی بدون مصرف ال- کارنیتین یا دارونما و اجرای آزمون ورزشی حدوداً 90 دقیقه بعد از مصرف 3 گرم ال- کارنیتین و لاکتوز به ترتیب در گروه تجربی و کنترل اجرا نمودند. بلافاصله پس از آزمون نمونه گیری خون به منظور تعیین غلظت های گلوکز، لاکتات و فعالیت لاکتات دهیدروژناز به عمل آمد. ضربان قلب استراحت و پایانی آزمون توسط ضربان نگار پولار و هم چنین حداکثر اکسیژن مصرفی اندازه گیری شدند. یافته ها: مکمل سازی آنی ال- کارنیتین تاثیری روی غلظت های لاکتات و گلوکز پلاسما ندارد. میزان فعالیت لاکتات دهیدروژناز، ضربان های استراحت و زیربیشینه و حداکثر اکسیژن مصرفی نیز در آزمون های مرحله اول و دوم مشابه بودند. همه متغیرها در گروه کنترل نیز بدون تغییر بودند. نتیجه گیری: در خصوص اثر مصرف ال- کارنیتین روی عملکرد فعالیت های استقامتی نتایج موجود بحث برانگیز و مبهم است. یافته های ما نشان داد که مصرف 3 گرم ال- کارنیتین، 90 دقیقه قبل از اجرای آزمون، متغیرهای وابسته را متاثر نمی کند. مطالعات بیشتری جهت تعیین اثر مستقیم این نوع مکمل سازی ها روی مصرف سوبسترا، متابولیسم چربی- کربوهیدرات و عملکرد ورزشی مورد نیاز است

Similar items