بررسی تأثیر به کارگیری محفظه شبیه سازی آلاینده های هوابرد به عنوان یک وسیله کمک آموزشی در میزان یادگیری دانشجویان رشته مهندسی بهداشت حرفه ای در سال ۱۳۹۱

حسین فلاح، h. fallah environmental science & technology research center, school of health, shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iranمرکز تحقیقات علوم و فناوری های محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد غلامحسین حلوانی، gh. h. halvani shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iranدانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد ابوالفضل برخورداری، a. barkhordari shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iranدانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد مهدیه ممیزی، m. momayyezi center of prevention and epidemiology of non-communicable, school of health, shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iranمرکز تحقیقات پیشگیری و اپیدمیولوژی بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد مهدی بهجتی اردکانی، m. ardakani hormozgan university of medical sciences bandar abbas, iranدانشگاه علوم پزشکی هرمزگان رجبعلی حکم آبادی، r.a. hokm abadi north khorasan university of medical sciences, bojnurd, iranدانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی

Abstract

سابقه و اهداف : با توجه به اهمیت درس مبانی نمونه برداری آلاینده های هوا برای دانشجویان رشته بهداشت حرفه ای و نقش وسایل کمک آموزشی در ارتقای یادگیری، مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان یادگیری دانشجویان در ارائه درس مبانی نمونه برداری آلاینده های هوا با به کارگیری محفظه شبیه سازی آلاینده های هوا انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه از نوع مداخله ای نیمه تجربی و در سال 1391 صورت گرفت. جامعه پژوهش، دانشجویان مقطع کارشناسی رشته بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی یـزد می باشند. نمونه گیری با روش سرشـماری در دو گروه مورد و شاهد و با تعداد نمونه 53 نفر در هر گروه به صورت غیر تصادفی انجام گرفت. در آموزش گروه شاهد به روش سنتی (سخنرانی) و در گـروه مورد علاوه بر روش سـنتی از وسیله کمک آموزشی استفاده گردید و در پایان دوره نیز علاوه بر نظرسنجی، نمرات دانشجویان در دو گروه با استفاده از نرم افزار spss-11.5 ارزیابی شد. یافته ها: آنالیز داده ها در گروه های مورد و شاهد نشان داد که میانگین نمره کسب شده توسط دانشجویان در گروه مورد برای بخش اندازه گیری ذرات قابل استنشاق 6/2±44/16، ذرات کلی 8/2±17/16 و لوله های آشکار ساز 3/2±06/17 می باشد. همچنین میانگین نمرات کسب شده در هر سه بخش عملی به طور معناداری از گروه شاهد بیشتر بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج نظر سنجی های انجام شده از دانشجویان و همچنین نتایج ارزیابی ها، میزان یادگیری دانشجویان با استفاده از روش آموزش ترکیبی (آموزش سنتی به همراه محفظه شبیه سازی آلاینده های هوابرد) بالاتر از گروه شاهد بوده است لذا می توان از این وسیله به عنوان یک وسیله کمک آموزشی جهت ارتقاء آموزش در دروس مربوطه بهره گرفت.