ارزیابی میزان فنل و فلاونوئید تام و فعالیت آنتیاکسیدانی پوست درختان راش، ممرز، و صنوبر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف این مطالعه، بررسی میزان فنول و فلاونوئید تام و بررسی اثر آنتیاکسیدانی پوست درختان راش، ممرز، و صنوبر است. راش و ممرز از گونه های جنگلی شمال ایران، و صنوبر از گونه های دستکاشت است، ولی برخلاف فراوانی این درختان، اطلاعات بسیار کمی در مورد ترکیبات شیمیایی پوست آن ها و کاربردشان ارائه شد ه است. ترکیبات آنتیاکسیدانی که از شیوع بیماری های مزمن و تخریب بسیاری از مواد غذایی جلوگیری میکنند، از پوست این گیا هان نیز قابل استخراج است. بدین سبب، عصارۀ استخراج شده از گیا هان، که باعث کاهش شیوع بیماری های مزمن میشود، در صنایع دارویی بسیار اهمیت دارد. پس از تهیة پوست این درختان، عصاره های استنی به روش سوکسوله استخراج شدند. ابتدا میزان فنول و فلاونوئید عصاره ها اندازهگیری و سپس برای ارزیابی خواص آنتیاکسیدانی عصاره های استخراج شده، از دو روش دی فنیل پیکریل هیدرازیل و قدرت احیاکنندگی، استفاده شد. نتایج نشان داد که میزان فنول و فلاونوئید در پوست درخت ممرز بیشترین، و در راش کمترین مقدار بود ه است. نتایج آزمون به داماندازی رادیکال های آزاد دی فنیل پیکریل هیدرازیل نشان داد که غلظت مهار 50 درصد در عصارة استنی پوست درختان راش، ممرز، و صنوبر به ترتیب 07/63، 17/33، و 3/86 میکروگرم بر میلیلیتر بود ه است. همچنین عصارة راش قدرت احیاکنندگی بیشتری در مقایسه با سایر گونه ها داشت.