چیستی سبک زندگی ایرانی – اسلامی و چگونگی اجتهاد فرهنگی الگونگر
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سبک زندگی، مفهوم جدیدی است. از زمان طرح نظری آن در معنای امروزین، بیش از چند دهه )سالهای دهه 60 میلادی( نمیگذرد. بخشی از ابهام درباره مفهوم سبک زندگی، به مسائل منطقی - زبانی و بخشی دیگر، به بستر فرهنگی - جامعهشناختی، که از آن برآمده، بازمیگردد. از سویی، ویژگی میانرشتهای مطالعات مربوط به سبک زندگی به ابهام مفهومی آن دامن زده است. سبک زندگی، مجموعهای از عناصر پیوسته به هم است و افراد، سازوار با هویت و سلایق خویش، آنها را برگزیده و یک کل متمایز را تشکیل می‌دهند. در سبک زندگی اسلامی، تنها به دنبال متن روایات و آیات و زندگی ائمه نیستیم، که این موارد بسان منابع استنباطی سبک زندگی اسلامی است، بلکه با استفاده از »الگوهای فرهنگی اسلام« که در منابع دینی آمده است، میتوانیم در صحنه زندگی ورود پیدا کنیم. زوایای سبک زندگی اسلامی، گونه گون و سازوار با نیازهای انسان و جامعه است که میتوان در شانزده حوزه کلی، این زوایا را فهرست کرد که بهصورت جدول و نمایش ترسیمی نیز ارائه شده است. سیره رضوی نیز منبعی مهم از جهت معرفتی - ارزشی برای الگوسازی فرهنگی بهشمار میرود.